Bild "Hülltoft Hof (im Winter)", Version schwarz-silberfarben gerahmt New
Bild "Hülltoft Hof (im Winter)", Version schwarz-silberfarben gerahmt New
Korte info
ars mundi Exklusiv-Edition | limitiert, 199 Exemplare | nummeriert | Zertifikat | Reproduktion, Giclée auf Hahnemühle Bütten Aquarellpapier | gerahmt | Passepartout | verglast | Format ca. 55,5 x 67 cm (H/B)
Gedetailleerde beschrijving
Bild "Hülltoft Hof (im Winter)", Version schwarz-silberfarben gerahmt
Het spijt ons, maar er is nog geen Engelse vertaling voor dit artikel. Als u geïnteresseerd bent in de maat of het materiaal van dit product, kijk dan naar de Duitse beschrijving zoals hieronder vermeld.
Das Werk "Hülltoft Hof im Winter" zeigt die winterliche Landschaft rund um den Bauernhof des Nachbarhaues von Emil Nolde im nördlichen Nordfriesland. Die kräftigen Farben und ausdrucksstarken Kontraste verleihen der verschneiten Umgebung eine besondere Stimmung. Nolde stellt die Landschaft nicht nur naturgetreu dar, sondern vermittelt vor allem seine persönliche Wahrnehmung und die Atmosphäre des Winters.
Original: Aquarell, 34,4 x 45,9 cm, Nolde Stiftung Seebüll.
Hochwertige Fine Art Giclée-Museumsedition in Originalgröße reproduziert, Pigmentfarben auf Hahnemühle Echtbütten Aquarellpapier. Limitierte Auflage 199 Exemplare, nummeriert, mit Zertifikat. Motivgröße ca. 34,4 x 45,9 cm (H/B). Blattformat ca. 50 x 61 cm (H/B). Staubdicht verglast und gerahmt in edler, schwarz-silberfarbener Massivholzrahmung mit Passepartout. Format ca. 55,5 x 67 cm (H/B). ars mundi Exklusiv-Edition. Herausgegeben in Zusammenarbeit mit der Nolde Stiftung Seebüll. © 2026 Nolde Stiftung Seebüll
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Emil Nolde
1867-1956 - Duits expressionist
Emil Nolde (burgerlijke naam Hans Emil Hansen, totdat hij zich in 1902 naar zijn geboorteplaats vernoemde) wordt beschouwd als een van de belangrijkste Duitse expressionisten. Afgewezen door de Academie van München ging hij naar Parijs om daar verder te studeren aan de Académie Julien. Vanaf 1905 woonde en werkte hij op het Deense eiland Alsen en in Berlijn en was hij korte tijd lid van de "Brücke" en - even kort - van de Berlijnse Secession.
Kort nadat Nolde eind 1907 de kunstenaarsvereniging "Brücke" had verlaten, ontmoette hij in Berlijn de Noorse schilder Edvard Munch, wiens werk grote indruk op hem maakte. Tijdens het bezoek van zijn vriend Hans Fehr in 1908 begon hij voor zichzelf de techniek van het aquarelleren te ontdekken en bracht deze uiteindelijk met virtuositeit in praktijk.
Tegenwoordig omvat het oeuvre van Nolde talrijke aquarellen, olieverfschilderijen, grafische werken en verschillende beeldhouwwerken. Zijn intensieve gebruik van kleur is kenmerkend. Hoewel de kunstenaar zich in zijn motieven - landschappen, bloemen, stadsgezichten, religieuze motieven - altijd aan het representatieve hield, "componeerde" hij zijn schilderijen volledig uit kleur. Toen Nolde in 1927 zijn bakstenen huis "Seebüll" in Neukirchen in Noord-Friesland betrok, omringde hij het met een grote tuin die hem motieven in overvloed bood.
Noldes positie ten opzichte van het nationaalsocialisme was problematisch, zoals onderzoek heeft uitgewezen. Zijn royement uit de Rijkskamer der Schone Kunsten ging gepaard met een verbod op tentoonstellingen, verkoop en publicaties. Nolde streefde herhaaldelijk naar rehabilitatie en erkenning als staatskunstenaar. Dit werd hem echter tot het einde toe geweigerd. Zijn schilderkunst was formeel niet verenigbaar met de ideeën van de nationaalsocialisten.
Bij de opening van de beruchte tentoonstelling "Ontaarde kunst" werden 48 van zijn werken getoond, en daarbij werden meer dan 1000 werken in beslag genomen. Dankzij goede connecties kon Nolde echter een groot deel van deze werken terugkrijgen.
Ondanks zijn actieve toetreding tot het systeem kreeg hij vanaf 1941 een beroepsverbod opgelegd. Dit betekende echter niet, zoals later vaak werd gemeld, dat hij helemaal niet meer mocht schilderen. In de beslotenheid van zijn huis maakte hij tijdens de oorlog meer dan 1000 van de zogenaamde "ongeschilderde schilderijen". De term verwees oorspronkelijk naar de functie van deze aquarellen van klein formaat als studies en voorbereidende schetsen die niet werden omgezet in grote schilderijen. Na 1945 droegen deze - ongetwijfeld artistiek betoverende - stukken en hun benaming bij tot de mystificatie van Nolde als een vervolgd kunstenaar.
Ondanks Noldes tegenstrijdige ideologische standpunten blijft de artistieke waarde van zijn werk tot op de dag van vandaag onomstreden. De manier waarop Nolde erin slaagt de kleur in een olieverfschilderij of aquarel van binnenuit te laten stralen is ongeëvenaard.
Werken van Emil Nolde bevinden zich in de collecties van vooraanstaande musea over de hele wereld, zoals het Art Institute in Chicago, het Hermitage Museum in Sint Petersburg, het Museum of Modern Art in New York City, het Brücke Museum in Berlijn, de Albertina in Wenen en het Kunstmuseum in Basel, om er maar een paar te noemen. In Seebüll en Berlijn zijn ter ere van hem stichtingen opgericht.
Uitgave van een afbeelding of sculptuur die door ars mundi is geïnitieerd en alleen verkrijgbaar is bij ars mundi of bij distributiepartners onder licentie van ars mundi.
> Alle exclusieve edities van Ars Mundi
Artistieke stroming die aan het begin van de 20e eeuw het impressionisme verving.
Het expressionisme is de Duitse vorm van de kunstrevolutie in de schilderkunst, grafische kunst en beeldhouwkunst, die zijn voorloper vond in het werk van Paul Cézanne, Vincent van Gogh en Paul Gauguin aan het eind van de 19e eeuw. De expressionisten probeerden door te dringen tot de oerelementen van de schilderkunst. Met sterke, ononderbroken kleuren in grote vlakken en met de nadruk op de lijn en de daaruit voortvloeiende suggestieve uitdrukkingskracht bestreden zij de artistieke smaak van de bourgeoisie.
De belangrijkste vertegenwoordigers van het expressionisme waren de oprichters van "Die Brücke" (De Brug): Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller, Franz Marc, August Macke en anderen.
Meesters van het Weense expressionisme zijn Egon Schiele en Oskar Kokoschka. Onder de beeldhouwers is Ernst Barlach de beroemdste vertegenwoordiger.
Het Fauvisme is de Franse vorm van het expressionisme.
Giclée = afgeleid van het Franse werkwoord gicler dat "stralen, vernevelen" betekent.
De Giclée-methode is een digitaal drukproces. Het is een afdruk op groot formaat met hoge resolutie van een inkjetprinter met speciale verschillend gekleurde of op pigment gebaseerde inkten (meestal zes tot twaalf). De kleuren zijn licht-echt, dat wil zeggen bestand tegen schadelijk UV-licht. Ze hebben een grote rijkdom aan nuances, contrast en verzadiging.
Het Giclée-procédé is geschikt voor schildersdoek, voor handgeschept en aquarelpapier en voor zijde.