Schilderij "Groen IV" (1990)

Zijn rebelse trek verpestte toen ook het begin van zijn studie: hij werd in 1957 van de Oost-Berlijnse Academie voor Schone Kunsten gestuurd wegens "sociaal-politieke onvolwassenheid", en dat omdat hij zijn werk baseerde op een groot kunstenaar - Pablo Picasso: "Er was een enorme verontwaardiging. Picasso, dacht ik altijd, was de grote communist. Maar onze partijkameraden zagen hem niet meer op die manier. Voor hen was hij een decadente westerse schilder, een achterhaald model. Picasso zorgde ervoor dat ik van school werd gestuurd," vertelde de schilder in 2007 aan Der Spiegel.

Kort daarna verhuisde Baselitz naar West-Berlijn, maar zelfs hier werkte hij tegen alle artistieke trends in. In plaats van abstract te schilderen, concentreerde hij zich op figuratieve, soms drastische voorstellingen en werd op onbegrip en onwetendheid onthaald.

Zijn eerste solotentoonstelling in 1963, waarin hij de preutse Berlijnse samenleving voorstelde met naakte en masturberende mannen, vormde het voorlopige hoogtepunt van zijn provocatie. Dit werd gevolgd door inbeslagnames, onderzoeken door de openbare aanklager en veel negatieve koppen in de pers. Maar de algemene furore had een aangenaam neveneffect: van de ene op de andere dag wist iedereen wie Georg Baselitz was.

Georg Baselitz, die in 1938 werd geboren als Hans-Georg Kern in Deutschbaselitz (Saksen), is nu een van de topkunstenaars op de internationale kunstscène. Zijn werken zijn vertegenwoordigd in alle grote musea en collecties ter wereld. De kunstenaar ontving onder andere de Kaiserring Kunstprijs van de stad Goslar. Baselitz doceerde aan de Staatsacademie voor Schone Kunsten Karlsruhe en de Kunstuniversiteit van Berlijn en woont en werkt momenteel in Inning am Ammersee.