Wandklok "Icarus" (1947), glas

Geboren in Le Cateau-Cambrésis in 1869, herkende hij zijn artistieke talent pas laat in zijn leven. Na zijn rechtenstudie vond Matisse een baan in een advocatenkantoor. Pas na een blindedarmoperatie, waardoor hij in bed moest blijven, raakte hij geïnteresseerd in schilderen, omdat zijn moeder hem een verfdoos gaf om de tijd te doden. Hij keerde dus de rechten de rug toe en begon te studeren in de vrije schilderklas van Gustave Moreau.

Aanvankelijk oriënteerde hij zich op de impressionisten en bestudeerde Cézanne. Via het pointillisme, dat hij leerde kennen via Paul Signac, kwam hij uiteindelijk uit bij een meer tweedimensionale penseelstreek en sterke kleuren. De schandalige tentoonstelling van 1905 op de Salon d'Automne in Parijs, die Matisse samen met Derain, Vlaminck en anderen bijwoonde, bezorgde deze "wilde beesten" de naam "Fauves".

Vervolgens liet Matisse de illusie van ruimte steeds meer varen en concentreerde hij zich vooral op primaire kleuren en zwart. Ornamentele patronen weerspiegelen zijn ervaringen met islamitische kunst, die hij kon verzamelen op zijn reizen naar Marokko in 1911/12.

Beweging en muziek zijn de thema's die hem steeds weer fascineren. Het schilderij "De dans" uit 1909/10 en de gelijknamige muurschildering uit 1930-33 behoren tot zijn belangrijkste grote werken.

In de jaren 1930 ontdekte Matisse zijn "papiers découpés", een soort silhouetten, die de basis legden voor zijn latere werk als decor- en kostuumontwerper.

Voor zijn dood op 3 november 1954 kon hij zijn laatste werk voltooien, de decoratie van de Notre Dame du Rosaire kapel in Vence.