Schilderij "Straat in Delft" (1657/58), ingelijst
Schilderij "Straat in Delft" (1657/58), ingelijst
Korte info
gelimiteerd, 199 exemplaren | genummerd | certificaat | reproductie, giclée print op canvas | op spieraam | ingelijst | formaat ca. 61 x 51 cm (h/w)
Gedetailleerde beschrijving
Schilderij "Straat in Delft" (1657/58), ingelijst
Origineel: 1657/58, olieverf op doek, 53,5 x 43,5 cm, Amsterdam, Rijksmuseum.
Om een even authentieke als levendige reproductie te verkrijgen, is het originele kunstwerk overgebracht op een schildersdoek met behulp van het Fine Art Giclée-proces en vervolgens opgespannen op een spieraam. Beperkte oplage van 199 exemplaren, met certificaat, genummerd op de achterkant. Ingelijst in handgemaakt, gouden massief houten frame met bladmetaal. Afmetingen ca. 61 x 51 cm (h/w).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Jan Vermeer van Delft
Johannes Vermeer is een van de belangrijkste Nederlandse genreschilders uit de barokperiode. Wanneer hij precies is geboren en overleden is niet bekend; we kennen alleen de datums van zijn doop in Delft (31 oktober 1632) en zijn begrafenis aldaar (15 december 1675). Aangezien er in die tijd in Delft geen schilderschool was, kreeg de zoon van een zijdewever, kunsthandelaar en herbergier een ambachtelijke opleiding. Zijn toelating tot het Delftse Sint-Lucasgilde in 1650 getuigt van zijn activiteit als schilder. Van zijn hand zijn nog slechts 37 schilderijen bekend. Thematisch concentreerde hij zich op de genreschilderkunst, want er zijn slechts enkele portretten of religieuze voorstellingen in zijn oeuvre.
Zijn binnenaanzichten stralen stilte, geborgenheid en innerlijke rust uit. De Delftse schilder wist deze effecten te bereiken met subtiele kleurharmonieën en verfijnde schaduwen. Ook was hij een meester in het verkort perspectief. De genrestukken tonen weinig figuratieve taferelen, waaraan vaak een symbolische inhoud wordt toegekend.
Vermeers "Gezicht op Delft" uit 1661, waarvan het naturalisme getuigt van een groot meesterschap, verdient een speciale vermelding. Daarnaast werd "Het meisje met de parel" het toonbeeld van schoonheid en gratie. Voor de schilder was het een uitdaging om de kijker in contact te brengen met het model. Het oogcontact van de jonge vrouw legt vakkundig de verbinding, maar bereikt tegelijkertijd weer afstand door het afgewende lichaam. Vele generaties kunstliefhebbers zijn terecht gefascineerd door de buitengewone expressie van dit schilderij.
Vermeer streefde naar perfectie in zijn schilderkunst, zodat hij vaak slechts vier schilderijen per jaar produceerde. De vader van elf kinderen had daarom ook te kampen met financiële tegenspoed, die in de laatste jaren van zijn leven toenam. Na zijn dood raakte Vermeer in de vergetelheid. Pas in het midden van de 19e eeuw begon men de kwaliteit van zijn schilderijen weer te waarderen.
Term voor de kunst van de 17e eeuw. De barokke kunststijl die in 1600 uit Rome kwam, drong in zeer korte tijd in vrijwel heel Europa door in de beeldende kunst, literatuur en muziek en duurde tot 1770 in de beeldende kunst. De laatste fase wordt over het algemeen gekenmerkt door de rococo.
Kenmerkend zijn: de pulserende beweging van alle vormen, de afschaffing van de grenzen tussen architectuur, schilder- en beeldhouwkunst, die resulteerde in een voor het tijdperk typische synthese van de kunsten, en vooral in een specifieke omgang met het licht, die een belangrijke artistieke component werd. De ondergeschiktheid van het deel aan het geheel leidde tot het ontstaan van een enkele en tegelijkertijd dynamische ruimte, die volledig tot zijn recht komt in de prachtige gebouwen van zijn tijd.
De barokkunst, met haar neiging tot grootsheid, grootsheid en haastige overvloed, weerspiegelt duidelijk het verlangen naar representatie, dat een zorg was van wereldlijke en kerkelijke, vooral katholieke klanten, versterkt door de Contrareformatie van die tijd. In de schilderkunst komen de karakteristieke kenmerken van de barok tot uiting in de altaar- en plafondschildering, de geschiedenis en het portret.
Typische vertegenwoordigers zijn kunstenaars als Anthony van Dyck en Peter Paul Rubens, maar ook Gian Lorenzo Bernini op het gebied van de beeldhouwkunst.
Weergave van typische scènes uit het dagelijks leven in de schilderkunst, waarbij een onderscheid kan worden gemaakt tussen boeren-, burgerlijke en hoofse thema's.
Het genre bereikte zijn hoogtepunt en immense populariteit in de Nederlandse schilderkunst van de 17e eeuw. In de 18e eeuw trad vooral in Frankrijk de hoofse en galante schilderkunst op de voorgrond, terwijl in Duitsland het burgerlijke karakter werd benadrukt.
Giclée = afgeleid van het Franse werkwoord gicler dat "stralen, vernevelen" betekent.
De Giclée-methode is een digitaal drukproces. Het is een afdruk op groot formaat met hoge resolutie van een inkjetprinter met speciale verschillend gekleurde of op pigment gebaseerde inkten (meestal zes tot twaalf). De kleuren zijn licht-echt, dat wil zeggen bestand tegen schadelijk UV-licht. Ze hebben een grote rijkdom aan nuances, contrast en verzadiging.
Het Giclée-procédé is geschikt voor schildersdoek, voor handgeschept en aquarelpapier en voor zijde.