Ulrich Lipp
Een baken van kleur dat een zorgeloze sfeer uitstraalt – Ulrich Lipp, geboren in 1955 in het Allgäu, Duitsland, begrijpt de kracht van kleur. Het feit dat alles bestaat, vormt de bron van de bijna tijdloze kracht van de schilderijen van Ulrich Lipp. Van de compositie tot de sporen van de penseelstreken – zijn werk viert deze oorsprong van al het zichtbare en laat kleur uitgroeien tot een manifest en een geschenk van pure levensvreugde.
Deze vreugde lijkt nu uit te groeien tot een staat van gelukzaligheid: de kleuren zijn zelfstandig en op de een of andere manier vertrouwd geworden; ze verdichten zich op het doek tot vormen die ze niet ontvangen, maar zichzelf geven. Een creatieve drang naar kleur komt tot uiting in scherpe contouren, die uit de ondergrond van de picturale ruimte opkomen en daarom wellicht om een sterker kader vragen.
Elke kleurimpuls doordrenkt zichzelf met een lichamelijkheid die noch voorstelling, noch abstractie is, maar veeleer een autonome schepping in het vrije spel van vorm en resonantie. Het enige wat als een externe grens geldt, is wat een andere kleur in de omringende ruimte laat weerklinken. Zo breiden ze zich uit tot uitgestrekte landschappen zonder ooit opdringerig te worden; ze veroveren het schilderij graag met gebaren die even oergoud zijn als vredig, en verwelkomen alles behalve de twijfelende blik; of ze vermaken zich in de geometrische vorm van de cirkel, de uitdrukking van volmaakte soevereiniteit en sereniteit (zoals Gaston Bachelard het onderkende: „l’être est ronde“ = nl.: het wezen is rond).
Dit gebeurt zo vanzelfsprekend dat, als een toeschouwer het schilderij zou kunnen binnentreden en zich er volledig in zou kunnen verliezen, de kleuren ongetwijfeld hun essentie zouden onthullen in klank en toon: niet langer als een zichtbare tegenhanger, maar als een zachte, alles doordringende boodschap van een verbondenheid die niet kan worden voortgebracht, maar alleen gehoord.
En zo kunnen de nieuwe beelden muzikaal worden genoemd: ruimtelijke diepte wordt omgezet in een klankvlak, dat alles wat figuratief is verbant naar een elastische atmosfeer en het zo in een magische zweeftoestand plaatst, waarvan alleen de tijdelijke essentie aanspraak kan maken op geluk.
Want geluk is slechts vluchtig wanneer het zich hecht aan de gelukkige. Maar als kunst de visualisatie is van het zien en niet van het geziene, dan vieren deze schilderijen het geluk van het zien: namelijk wanneer de vreugde van het scheppen en het geluk van het schepsel-zijn elkaar omarmen.
In 1983 rondde Ulrich Lipp zijn studie vrije kunsten af aan de Hochschule für Bildende Kunst in Düsseldorf, Duitsland. Sindsdien is hij werkzaam als freelance kunstenaar en heeft hij met succes geëxposeerd in diverse galeries en kunsthuizen in heel Duitsland. Lipp woont en werkt sinds 1993 in het Westerwald.
