Schilderij "Starnbergmeer (Lichtbos op het pad)" (circa 1897) (Uniek stuk)
Schilderij "Starnbergmeer (Lichtbos op het pad)" (circa 1897) (Uniek stuk)
Korte info
uniek stuk | gesigneerd | met titel | potlood op handgeschept papier | ingelijst | formaat 55 x 71 cm
Gedetailleerde beschrijving
Schilderij "Starnbergmeer (Lichtbos op het pad)" (circa 1897) (Uniek stuk)
Lovis Corinth bracht rond 1900 veel tijd door aan het Starnbergmeer, waar hij enthousiast de natuur bestudeerde en vereeuwigde in talloze tekeningen en schilderijen. De tekening "Lake Starnberg (Light Forest on the Path)", gemaakt in deze periode, is een indrukwekkend voorbeeld van zijn vermogen om de sfeer van het landschap vast te leggen in precieze, expressieve streken. In het werk toont Corinth een licht bospad geflankeerd door bomen. De boomstammen en takken zijn geschetst met snelle, dynamische lijnen die de beweging van het bos en het spel van licht en schaduw benadrukken. De blik in de verte, door het bladerdak, creëert een zachte diepte die je onvermijdelijk de ruimte van de natuur in trekt. Corinth gaat meesterlijk om met licht en schaduw: Het flikkerende licht dat door het gebladerte filtert, komt tot leven in arceringen en heldere accenten. Deze spontane, bijna schetsmatige stijl van afbeelden geeft de indruk van een vluchtig moment dat kan worden ervaren in de natuur. Potlood op handgeschept papier, ca. 1897, gesigneerd en getiteld "Starnberger See" in potlood rechtsonder. Afmeting motief/blad 30 x 47,7 cm. Afgebeeld in lijst 55 x 71 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Lovis Corinth
“Ware kunst heeft (...) geen praktische, winstgevende smaak. Ze is een doel op zich. Egoïstisch als een god, staat ze daar in al haar schoonheid.” (Lovis Corinth)
Het werk van Lovis Corinth (1858-1925) als geheel is moeilijk samen te vatten. Zelfs de herhaalde classificatie van zijn werk als “Duits impressionisme” in tegenstelling tot het Franse impressionisme is twijfelachtig - Corinth experimenteerde zeker met het effect van kleur in de zin van een onafhankelijk picturaal medium, maar wetenschappelijk-academische berekeningen, kleursystemen of een rechtvaardiging van het effect van kleur op basis van natuurkunde zijn grotendeels vreemd aan hem. In het algemeen stond hij haaks op de artistieke trends van zijn tijd en bespotte hij zelfs veel van de nieuwe benaderingen van de jonge avant-garde met bijtende spot als “receptkunst”.
Maar Corinth lijkt alleen aan de oppervlakte een “conservatieve” schilder te zijn. Enerzijds bleef hij zijn hele leven trouw aan de figuratieve, realistische schilderstijl. Zijn borgen bleven de oude Nederlandse schilders, vooral Rembrandt, en hij stierf in de buurt van Amsterdam omdat hij ze daar nog eens in het origineel wilde bewonderen. Aan de andere kant werd hij echter beschouwd als een rebel en vernieuwer en verkende hij herhaaldelijk de klassieke genres (historieschilderijen, bijbelse en mythologische thema's) met een zeer subjectief oog, inclusief parodie en travestie. Uiteindelijk was hij een uitstekende tijdgenoot van zijn artistieke tijdperk en werd hij als zodanig erkend. Hij was hoe dan ook in alle opzichten modern en de serie van zijn beroemde zelfportretten tonen de soms instabiele Corinth, heen en weer geslingerd tussen artistieke roes en depressie, als een meester in psychologische zelfinterpretatie.
Het late werk van Corinth is van bijzonder belang. Ten eerste zijn er de Walchensee schilderijen, die vanaf 1919 werden gemaakt in de buurt van Urfeld in het zuiden van München en waarin de schilder het schilderen van landschappen voor zichzelf herontdekte. Maar hij zocht en vond ook nieuwe benaderingen in andere onderwerpen, zoals portretten en stillevens.
Een uniek of origineel kunstwerk dat persoonlijk door de kunstenaar is gemaakt: een olieverfschilderij, aquarel, tekening, beeldhouwwerk, enz.
Naast de klassieke unica bestaan er ook de zogenaamde "seriële unica". Deze worden per serie uitgevoerd met hetzelfde motief en in dezelfde kleur en techniek door de hand van de kunstenaar. Seriële unica vinden hun oorsprong in de "seriële kunst", een genre van de moderne kunst dat een esthetisch effect wil creëren door middel van series, herhalingen en variaties van hetzelfde voorwerp, thema of systeem van constante en variabele elementen of principes.
Het historische uitgangspunt is het werk "Les Meules" van Claude Monet (1890/1891), waarin voor het eerst een serie werd gecreëerd die verdergaat dan een gewone groep werken. Kunstenaars die seriële kunst hebben gemaakt zijn onder anderen Claude Monet, Piet Mondriaan en vooral Gerhard Richter.