Sculptuur "Als de dame lacht" (1995), brons
Sculptuur "Als de dame lacht" (1995), brons
Korte info
gelimiteerd, 99 exemplaren | genummerd | gesigneerd | waarmerk | brons + marmer | gepatineerd | gepolijst | afmetingen totaal 80 x 15 x 15 cm (h/w/d) | gewicht 10 kg
Gedetailleerde beschrijving
Sculptuur "Als de dame lacht" (1995), brons
Met zijn sierlijke bronzen sculpturen roept de Nederlander Marc van Megen een wereld op waarin, ver van de realiteit van alledag, fantasie en idealisme de toon zetten. "When the lady smiles" noemde de kunstenaar zijn creatie, een vrouwenlichaam van superslanke elegantie dat uit een kelk groeit, op haar hoofd een droom van een hoed.
Bronzen sculptuur. Beperkte wereldeditie van slechts 99 exemplaren. Gegoten met behulp van het verloren-was-proces. Fijn gepolijst, tweekleurig gepatineerd, genummerd en gesigneerd, met een waarmerk van de gieterij. Gemonteerd op een zwart marmeren sokkel 15 x 15 x 10 cm. Hoogte incl. sokkel 80 cm. Gewicht 10 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Marc van Megen
De op 6 augustus 1968 in Venlo geboren Nederlander Marc van Megen voelde tijdens zijn studie aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven een innerlijke drang om zijn immense creativiteit de ruimte te geven die het verdiende door bronzen beelden te maken. Sinds het afronden van zijn studie in 1992 heeft hij zich ontwikkeld tot een beeldend kunstenaar wiens werk voortdurend draait om de fantasierijke, gedetailleerde weergave van het vrouwelijke.
Van Megen geeft de kijker de mogelijkheid om zich mee te nemen in een onwerkelijke wereld waarin grenzen niet lijken te bestaan. Zijn sculpturen vormen een spannende mix van nabijheid tot de natuur, Art Nouveau en surrealisme, meestal ondersteund door een vleugje mythologie.
Tentoonstellingen van zijn werken in verschillende eersteklas galeries laten zien dat van Megens kunst met zijn tijd meegaat.
Een legering van koper met andere metalen (vooral met tin) die sinds de oudheid wordt gebruikt.
Bij het gieten van brons past de kunstenaar meestal de verloren-wastechniek toe, die meer dan 5000 jaar oud is. Het is de beste, maar ook de meest complexe methode om beelden te produceren.
Eerst vormt de kunstenaar een model van zijn sculptuur. Het wordt ingebed in een vloeibare samenstelling van siliconenrubber. Zodra het materiaal gestold is, wordt het model uitgesneden. De vloeibare was wordt in de negatieve mal gegoten. Na afkoeling wordt het wasafgietsel uit de mal gehaald, voorzien van spanten en in keramische massa gedompeld. De keramische massa wordt uitgehard in een oven, en de was vloeit eruit (verloren mal).
Nu hebben we eindelijk de negatieve mal, waarin het 1400 graden Celsius hete gesmolten brons wordt gegoten. Nadat het brons is afgekoeld, wordt de keramische schaal afgebroken en komt het beeld aan het licht.
Nu worden de hulzen verwijderd, de oppervlakken gepolijst, gepatineerd en genummerd door de kunstenaar zelf of, volgens zijn specificaties, door een specialist. Zo wordt elk gietstuk een origineel werk.
Voor bronsgietwerk van lagere kwaliteit wordt vaak de zandgietmethode gebruikt, die echter qua oppervlakte-eigenschappen en kwaliteit niet de resultaten bereikt van de complexere verloren-wastechniek.
Benaming voor een kunstobject (sculptuur of installatie) dat naar wens van de kunstenaar in meerdere exemplaren in een beperkte en genummerde oplage wordt geproduceerd.
De multiple heeft bijgedragen aan de "democratisering" van de kunst door het werk toegankelijk en betaalbaar te maken voor een groter publiek.
Een plastisch kunstwerk van hout, steen, ivoor, brons of andere metalen.
Terwijl beelden van hout, ivoor of steen rechtstreeks uit het materiaal worden vervaardigd, wordt bij bronsgieten eerst een werkmodel gemaakt, meestal van klei of andere gemakkelijk te vormen materialen.
Na de Griekse en Romeinse oudheid kwam de beeldhouwkunst tot bloei tijdens de Renaissance. Het impressionisme gaf een nieuwe impuls aan de beeldhouwkunst. Ook hedendaagse kunstenaars als Jörg Immendorff, Andora en Markus Lüpertz hebben de beeldhouwkunst verrijkt met uitstekende sculpturen.