Schilderij "Drie witte klokjes" (1920), ingelijst
Schilderij "Drie witte klokjes" (1920), ingelijst
Korte info
gelimiteerd, 499 exemplaren | reproductie, giclée print op handgeschept papier | ingelijst | passe-partout | formaat 55 x 43 cm (h/w)
Gedetailleerde beschrijving
Schilderij "Drie witte klokjes" (1920), ingelijst
Klee creëerde een compleet nieuwe stijl met zijn mozaïekachtige composities. Origineel: Olieverf op karton, Felix Klee Collectie, Bern.
Hoogwaardige Fine Art Giclée museumreproductie op Hahnemühle handgeschept papier. Beperkte oplage van 499 exemplaren. Ingelijst in een gouden massief houten lijst met passe-partout. Afmeting 55 x 43 cm (h/w).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Paul Klee
Hij werd "de unieke" genoemd door zijn collega-kunstenaars: Paul Klee (1879-1940) heeft als bijna niemand anders het begrip moderne kunst gevormd. Met zijn mozaïekachtige composities schiep hij een geheel nieuwe stijl.
De in 1879 in Bern geboren Duits-Zwitserse Klee bleek al vroeg een dubbeltalent: zijn tekentalent en zijn vioolspel beloofden zowel een muzikale als een artistieke carrière. Klee koos voor de kunst en ging naar de kunstacademie van München, waar hij onder meer studeerde bij Franz von Stuck. Maar het waren niet zozeer zijn academische studies als wel een lange studiereis naar Italië met bevriende kunstenaars die hem hielp een onafhankelijke stijl te ontwikkelen. Subtiele symbolische voorstellingen vol humor werden zijn handelsmerk. Meestal in slechts kleine formaten, vaak niet meer dan tekeningen, die de toeschouwer bijna betoveren.
In 1906 trouwt Klee met de pianiste Lily Stumpf en ze krijgen een zoon, Felix. Het jonge gezin leidt een zeer teruggetrokken leven in München. Pas via de tekenaar Alfred Kubin maakt Klee kennis met de kring van de "Blaue Reiter". Klee raakt al snel bevriend met Kandinsky en Marc, met wie hij de overtuiging deelt dat artistieke creatie van spirituele aard is.
Een reis naar de Noord-Afrikaanse stad Tunis in 1914 met zijn schildersvrienden August Macke en Louis Moilliet hielp Klee om een nieuwe vreugde in kleur en een ware creatieve razernij te vinden. "Kleur heeft mij. Ik hoef er niet naar te zoeken. Het heeft me voor altijd, dat weet ik. Dat is de betekenis van het happy hour: ik en de kleur zijn één. Ik ben een schilder", schrijft hij in zijn dagboek. Talloze aquarellen volgden, waarmee hij een geheel eigen stijl ontwikkelde.
Tentoonstellingen van de Blaue Reiter maken Klee beroemd. Wanneer hij wordt benoemd tot "meester" aan het Bauhaus, is hij al een gevierd kunstenaar. De nationaalsocialistische campagne tegen "ontaarde kunst" leidt ertoe dat Klee in 1933 Duitsland moet verlaten en zich weer in Zwitserland vestigt. Met een ware werkwoede probeert hij zich te verzetten tegen een ongeneeslijke ziekte die de inmiddels ook internationaal beroemde schilder slechts enkele jaren later (1940) verslaat.
Giclée = afgeleid van het Franse werkwoord gicler dat "stralen, vernevelen" betekent.
De Giclée-methode is een digitaal drukproces. Het is een afdruk op groot formaat met hoge resolutie van een inkjetprinter met speciale verschillend gekleurde of op pigment gebaseerde inkten (meestal zes tot twaalf). De kleuren zijn licht-echt, dat wil zeggen bestand tegen schadelijk UV-licht. Ze hebben een grote rijkdom aan nuances, contrast en verzadiging.
Het Giclée-procédé is geschikt voor schildersdoek, voor handgeschept en aquarelpapier en voor zijde.
Verzamelnaam voor de schilders en beeldhouwers van de 20e eeuw van wie de werken nu tot de meest erkende van onze tijd behoren, zoals Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall en anderen.