Schilderij "Onder de Rozenstruik (Havepartie med Marie Kroyer)", ingelijst
Schilderij "Onder de Rozenstruik (Havepartie med Marie Kroyer)", ingelijst
Korte info
reproductie op papier | ingelijst | passe-partout | geglazuurd | formaat 69 x 74 cm (h/w)
Gedetailleerde beschrijving
Schilderij "Onder de Rozenstruik (Havepartie med Marie Kroyer)", ingelijst
Op deze foto leest de vrouw van de kunstenaar vredig in de tuin. Origineel: Olieverf op doek, privébezit.
Hoogwaardige editie op papier. Ingelijst in zilverkleurige massief houten lijst met passe-partout, geglazuurd. Afmeting 69 x 74 cm (h/w).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Peder Severin Kroyer
1851-1909
Ieder kind in Denemarken en Noorwegen kent Peder Severin Krøyer. De Noors-Deense schilder uit Skagen is het icoon van het Noordse impressionisme.
Krøyer ging op 14-jarige leeftijd naar de Koninklijke Deense Kunstacademie. Als jonge kunstenaar reisde hij van 1877 tot 1881 veel naar Spanje, Italië en vooral Frankrijk, waar hij in Parijs de impressionisten bestudeerde. In de zomer van 1882 kwam Krøyer voor het eerst naar Skagen, waar hij vanaf dat moment elke zomer verbleef en de belangrijkste vertegenwoordiger werd van de kunstenaarskolonie aldaar.
Zijn werken tonen het zorgeloze leven van de kunstenaars, hun feestjes, strandwandelingen en sfeervolle avonden in het maanlicht.
Het is niet alleen het technisch meesterschap en de virtuoze omgang met beeldcompositie en kleurafstemming die Krøyer tot een grootmeester maken. Het is ook zijn nauwkeurige observatievermogen en het feit dat de exact vastgelegde stemmingen van zijn werken een bijna onmiddellijk effect hebben op de kijker.
Weergave van typische scènes uit het dagelijks leven in de schilderkunst, waarbij een onderscheid kan worden gemaakt tussen boeren-, burgerlijke en hoofse thema's.
Het genre bereikte zijn hoogtepunt en immense populariteit in de Nederlandse schilderkunst van de 17e eeuw. In de 18e eeuw trad vooral in Frankrijk de hoofse en galante schilderkunst op de voorgrond, terwijl in Duitsland het burgerlijke karakter werd benadrukt.
De stijl van het impressionisme, die rond 1870 in de Franse schilderkunst opkwam, dankt zijn naam aan het landschapsschilderij "Impression, soleil levant" van Claude Monet. Na aanvankelijk te zijn afgewezen, begon het aan een ware triomftocht.
Schilders als Claude Monet, Edgar Degas, Edouard Manet, Auguste Renoir en anderen creëerden motieven uit het dagelijks leven en stads- en landschapstaferelen in een helder, natuurlijk licht.
Het impressionisme kan worden gezien als een reactie op de schilderkunst van de academies. De nadruk lag niet op de inhoud met een volgens vaste regels ontworpen picturale compositie, maar op het object zoals het op dat moment verscheen, in een vaak willekeurig detail. De werkelijkheid werd gezien in al haar verscheidenheid aan kleuren in natuurlijk licht. Het schilderen in de open lucht verving het schilderen in het atelier.
Het verhelderen van het palet en het opheffen van vaste contouren ging gepaard met een nieuwe benadering van kleur. In veel gevallen werden de kleuren niet meer op het palet gemengd, maar zodanig naast elkaar op het doek geplaatst dat de uiteindelijke indruk pas in het oog van de toeschouwer, op enige afstand, tevoorschijn kwam. In het "pointillisme" (met schilders als Georges Seurat en Paul Signac) werd dit principe vervolgens tot in het extreme doorgevoerd.
Buiten Frankrijk kreeg het impressionisme vorm in de werken van schilders als Max Slevogt, Max Liebermann en Lovis Corinth in Duitsland en ook door James A.M. Whistler in de Verenigde Staten.
In de beeldhouwkunst kwam het impressionisme slechts in beperkte mate tot uiting. In de werken van Auguste Rodin, die als een van de belangrijkste vertegenwoordigers wordt beschouwd, is een ontbinding van oppervlakken zichtbaar, waarbij het spel van licht en schaduw deel uitmaakt van de artistieke prestatie. Ook Degas en Renoir maakten sculpturen.