Porseleinen bord "De rode ruiter" (1974)
Porseleinen bord "De rode ruiter" (1974)
Korte info
porselein | Ø 21 cm
Gedetailleerde beschrijving
Porseleinen bord "De rode ruiter" (1974)
Bord van fijn porselein met het motief "The Red Horseman" (1974) van Roy Lichtenstein. Diameter 21 cm. © Estate of Roy Lichtenstein, New York ADAGP, Parijs, 2022.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Roy Lichtenstein
1923-1997
De Amerikaans-Amerikaanse Roy Lichtenstein drukte zijn stempel op de Pop Art zoals alleen Andy Warhol. Zijn schilderijen hangen in alle grote kunstcentra ter wereld.
Zijn artistieke kenmerk zijn stippen, die hij aanbrengt in combinatie met kleurvlakken. Een techniek die in eerste instantie werd ontwikkeld voor industrieel printen om kleur en kosten te besparen. In tegenstelling tot Warhol, die ze printte, schilderde Lichtenstein deze stippen met de hand. Misschien wel de meest radicale vertegenwoordiger van de Pop Art was in wezen een klassieke schilder.
Lichtenstein werd op 27 oktober 1923 in New York geboren. Als zoon van een makelaar wilde hij al op jonge leeftijd kunstenaar worden. Als tiener begon hij met schilderen. Zijn rolmodellen waren niemand minder dan Pablo Picasso, Claude Monet en Piet Mondriaan.
Lichtenstein kwam aan het begin van de jaren 60 in de stripwereld terecht, nadat hij zich aanvankelijk had gericht op het Amerikaanse abstract expressionisme. Als popkunstenaar benadrukte hij het clichématige karakter van een motief dat, ondanks de suggestieve titels, geen emoties opriep bij de kijker. Pop-art verving de abstracte kunststromingen van de jaren 1950. Het maakte gebruik van de banale alledaagse cultuur als tegenreactie op de kunst van de voorgaande decennia, die alles wat representatief was afwees.
Lichtenstein studeerde aan de Art Students League in New York en aan de Ohio State University. Hij vond al snel zijn typische stijl: grove rasters en fragmenten uit de banale wereld van het consumentisme, strips en reclame. Hij was geïnteresseerd in het onthullen van de mechanismen van deze wereld in zijn beelden. Het uitvergroten en vereenvoudigen van vertrouwde voorwerpen moest inspireren tot een nieuwe manier van kijken.
Het waren echter niet alleen strips met hun liefdesscènes, oorlogstheaters en sciencefictionverhalen die hem inspireerden, maar ook bekende kunstwerken zoals de "Kathedraal van Rouen" van Claude Monet, de vrouwenportretten van Pablo Picasso en de abstracte schilderijen van Piet Mondriaan. Zijn late werk richt zich intensief op de Japanse cultuur.
De schilder en graficus, die op 29 september 1997 overleed, maakte ook beeldhouwwerken, voornamelijk van messing, glas en marmer.
Het tijdschrift FOCUS huldigde hem als de koning van de Pop Art naar aanleiding van een grote tentoonstelling in de Kunsthalle van München. Roy Lichtenstein, de Pop-kunstenaar van het eerste uur, is een van de meest gevraagde kunstenaars ter wereld. Zijn tentoonstellingen - bijvoorbeeld in het Guggenheim Museum in New York - trekken recordaantallen bezoekers.
Keramisch product gemaakt van kaolien, kwarts en veldspaat.
Porselein wordt gevormd door draaien of persen. Figuratieve voorstellingen worden gegoten. Ingewikkelde vormen moeten in stukken worden gegoten en vervolgens worden "aangebracht". Na het gieten worden de stukken gedroogd en "gebakken" bij ongeveer 900 graden Celsius. Vervolgens wordt het glazuur aangebracht en gebakken bij temperaturen tussen 1240 en 1445 graden Celsius. In de vooraanstaande fabrieken wordt het porselein met de hand beschilderd, waarbij elke kleur afzonderlijk en met inachtneming van nauwe temperatuurtoleranties moet worden gebakken.
Het porselein werd uitgevonden in China en raakte in de 16e eeuw wijdverbreid in Europa. De eerste Europese porseleinfabriek werd in 1710 in Meissen opgericht.
Andere bekende Europese porseleinfabrieken zijn Fürstenberg, Höchst, Schwarzburger Werkstätten, Lladró, Nymphenburg, KPM, Augarten, Sèvres, Limoges, Royal Copenhagen en Worcester. De porseleinmerken waarmee de afzonderlijke fabrieken hun producten etiketteren, dienen om hun herkomst te identificeren.