Beeldhouwwerk "Stervende slaaf" (1513), reductie van kunstmarmer
Beeldhouwwerk "Stervende slaaf" (1513), reductie van kunstmarmer
Korte info
kunstmarmer | verkleining | afmetingen 29,5 x 10 x 7,5 cm (h/w/d) | gewicht 0,9 kg
Gedetailleerde beschrijving
Beeldhouwwerk "Stervende slaaf" (1513), reductie van kunstmarmer
Paus Julius II gaf Michelangelo de opdracht om deze levensgrote figuur te maken en hij gaf de kunstenaar geen beperkingen. Michelangelo creëerde een symbool voor de aardse gebondenheid van de mens en de vrijheid van de kunst. Ondanks zijn vele expressieve gebaren kan de figuur niet uit het blok marmer stappen. Hij blijft een slaaf van zijn bestaan. De grote weelderigheid waarmee Michelangelo elke vezel van het lichaam vormgaf en de bijna wulpse beweging brengen echter een andere boodschap over: ook al is de mens beperkt, de geest en de kunst zijn vrij! Naast de "David" is het waarschijnlijk de "Stervende slaaf" die Michelangelo's legendarische reputatie vestigde.
Origineel: Musée du Louvre, Parijs.
Verkleining. Gegoten in kunstmarmer. Afmetingen 29,5 x 10 x 7,5 cm (h/w/d). Gewicht 0,9 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hannover, Duitsland, [email protected]
Over Michelangelo Buonarroti
1475-1564
Michelangelo verbeeldde pijn en wanhoop, maar ook hoop, in zijn oergeschiedenis van de mensheid: de Sixtijnse Kapel in het Vaticaan. Toen hij deze gewelfde fresco's tussen 1508 en 1512 maakte, speelde de belangrijkste vertegenwoordiger van de Hoog-Renaissance en pionier van het maniërisme al een centrale rol in het Italiaanse artistieke en intellectuele leven als beeldhouwer en schilder.
Michelangelo Buonarroti werd in 1475 geboren in Caprese, Toscane. Hij werd opgeleid als schilder door Domenico Ghirlandaio en mogelijk als beeldhouwer door Bertoldo di Giovannis, waarbij zijn studie van de oudheid een grote invloed had.
Michelangelo werkte van 1496 tot 1501 in Rome, waar hij onder andere de "Pietà" voor de Sint-Pietersbasiliek maakte. Daarna werkte hij in Florence tot 1504 aan het monumentale beeld "David", dat nog steeds de nauwe band met de oudheid weergeeft. De volgende beelden karakteriseren de overgang naar het maniërisme door gewelddadige momenten van beweging.
In 1505 kreeg Michelangelo de opdracht voor de graftombe van paus Julius II, die echter pas na zijn dood in 1513 in verkleinde vorm kon worden voltooid, omdat de koppige kunstenaar geen overeenstemming kon bereiken met de opdrachtgever. De "Gebonden slaven" en "Mozes" waren dus voltooid in 1516. Hij zou als architect gaan werken voor de Medicis, maar kon het geplande gebouw niet realiseren en paste de ontwerpprincipes die hij had ontwikkeld toe in het trappenhuis van de Biblioteca Laurenziana in Florence, waaraan hij in 1521 begon.
Vanaf 1534 woonde Michelangelo voorgoed in Rome.
Michelangelo's latere werk wordt gekenmerkt door een intense preoccupatie met religieuze thema's en architectonische plannen, zoals de bouw van de Sint-Pieterskerk of het Palazzo Farnese. Uit zijn brieven en sonnetten kunnen we veel leren over de dichter Michelangelo, die in 1564 overleed.
Marmerpoeder gebonden door polymeer. Kunstmarmer wordt gekenmerkt door een fijn wit oppervlak dat zeer dicht bij marmer komt.
Renaissance = wedergeboorte. Aanduiding van de kunst vanaf ongeveer 1350 tot de 16e eeuw.
Vanuit Florence ontwikkelde zich tegen het einde van de 14e eeuw een geesteshouding die, achteraf gezien, als een wedergeboorte van de klassieke idealen van de Griekse en Romeinse oudheid kan worden beschouwd. In de loop van de 15e en 16e eeuw verspreidde de Renaissance zich eerst over Italië en vervolgens over heel West-Europa en bepaalde alle artistieke uitingen. Volgens het humanistische uitgangspunt om de mens in het centrum van alle gedachten te plaatsen, creëerden briljante kunstenaars als Donatello, Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rafaël, Dürer, Holbein, Cranach en Fouquet hun onsterfelijke werken.
In de literatuur kende de Renaissance haar hoogtepunt met de werken van William Shakespeare.
Tegen het einde van de 16e eeuw moest de Renaissance wijken voor de weelde van de barok, voordat haar ideeën een wedergeboorte beleefden in het classicisme van de 18e eeuw.
Een getrouwe reproductie van een kunstwerk in dezelfde grootte en met de best mogelijke gelijkenis in materiaal en kleur.
De mal wordt meestal rechtstreeks van het origineel genomen, zodat de replica zelfs de fijnste details weergeeft. Na het gieten van de replica volgens de meest geschikte methode, wordt het oppervlak gepolijst, gepatineerd, verguld of geschilderd zodat het overeenkomt met het origineel.
Een replica van ars mundi is een herkenbare afbeelding van het origineel.
Een plastisch kunstwerk van hout, steen, ivoor, brons of andere metalen.
Terwijl beelden van hout, ivoor of steen rechtstreeks uit het materiaal worden vervaardigd, wordt bij bronsgieten eerst een werkmodel gemaakt, meestal van klei of andere gemakkelijk te vormen materialen.
Na de Griekse en Romeinse oudheid kwam de beeldhouwkunst tot bloei tijdens de Renaissance. Het impressionisme gaf een nieuwe impuls aan de beeldhouwkunst. Ook hedendaagse kunstenaars als Jörg Immendorff, Andora en Markus Lüpertz hebben de beeldhouwkunst verrijkt met uitstekende sculpturen.