Obraz "Mój przyjaciel Harvey II" (Zając) (2006) (Utwór unikatowy)

Ta zmiana oznacza przejście od czysto eksperymentalnego poszukiwania formy do języka wizualnego, który łączy mit, konsumpcjonizm i popkulturę w zaskakujących kontrastach.

Porcelanowa figurka jest centralnym motywem kompozycji Amrheina od początku XXI wieku. Podobnie jak Günther Uecker, który używał gwoździ jako swojego podpisu, Amrhein wykorzystuje ten kultowy materiał do przeplatania „braku przemocy i zabawy”, kiczu i krytyki. Jego zapożyczenia od wielkich niemieckich producentów (Meissen, Nymphenburg, KPM, Hutschenreuther) spotykają się z doświadczeniami chińskiej porcelany z pobytów roboczych w Szanghaju i Pekinie.

W najnowszych pracach projektuje własne hiperrealistyczne malowane postacie. W ten sposób przenosi tradycyjny przedmiot do współczesnego dyskursu i nasyca go subtelną, ale jednoznaczną krytyką społeczną.

Malarstwo Amrheina oscyluje między odniesieniami do pop-artu, cytatami filmowymi i symbolicznymi obrazami. Klasyki kina, takie jak Quo Vadis, The Malte Falco i arcydzieła Hitchcocka, takie jak Ptaki, pojawiają się w jego pracach w kolażach z postaciami Mefista, ikonografią Jezusa, imponującymi słoniami i filigranowymi bocianami.

Jego tematy umiejętnie bawią się kliszami i archetypami kulturowymi bez uciekania się do banalnych cytatów. W kolorze i formie Amrhein przesuwa świat wizualny do granic hedonizmu: jaskrawe kontrasty kolorów, impastowe pociągnięcia pędzla i obsesyjny na punkcie szczegółów styl ilustracji przekazują natychmiastowy, często prowokujący język wizualny, który kwestionuje codzienność.

Andreas Amrhein mieszka i pracuje w Berlinie, gdzie jako wykładowca Akademii Malarstwa inspiruje młodych artystów. Jego prace były pokazywane na ponad 50 wystawach indywidualnych i ponad 75 wystawach zbiorowych, w tym w Art Institute of Chicago, i znajdują się w renomowanych kolekcjach prywatnych, takich jak Montblanc Collection i Ringier AG. Jest reprezentowany przez prestiżowe galerie w Niemczech. Ceny unikalnych dzieł wahają się od około 1000 euro (małe prace na papierze) do około 12 000 euro (duże płótna), co jest umiarkowaną inwestycją, biorąc pod uwagę ich znaczenie historyczne i społeczne.

Ci, którzy kupują obrazy na płótnie Andreasa Amrheina, otrzymują nie tylko przedmiot dekoracyjny, ale także popartową refleksję na temat naszej teraźniejszości - ironiczną, prowokującą i zawsze kolorową. Jego sztuka jest błyskotliwą odpowiedzią na często ponurą trywialność codziennego życia i zaprasza kolekcjonerów do refleksji nad konsumpcją, historią i tożsamością z przymrużeniem oka.