Rzeźby abstrakcyjne
Abstrakcja - nowe podejście do sztuki
Kiedy artyści awangardy zaprezentowali pierwsze abstrakcyjne rzeźby i obrazy na początku XX wieku, oznaczało to jeden z największych, jeśli nie największy, przewrót w historii sztuki. Przez tysiące lat malarze i rzeźbiarze orientowali swoje dzieła na rzeczywistość, przedstawiając ludzi, krajobrazy lub zwierzęta w mniej lub bardziej realistyczny sposób. Sztuka abstrakcyjna odeszła od tej idei, uwalniając dzieła od wszelkich odniesień do obiektów ("abstrakcyjne nieprzedstawiające") lub redukując cechy obiektu do absolutnego minimum ("abstrakcyjne abstrakcyjne"). Artyści abstrakcyjni uwolnili się od odtwarzania obiektów rzeczywistości. Raczej interpretują świat w zupełnie nowy sposób, używając jedynie geometrycznych kształtów i linii lub pracując z całkowicie swobodnymi i ekspresyjnymi strukturami. Ponieważ przedmioty nie służą już jako komunikaty i punkty centralne w abstrakcyjnych rzeźbach i obrazach, znaczenie zyskują kolory, forma, materiały, a także sam artystyczny proces twórczy.
Abstrakcja w rzeźbie - formy bez odniesienia do obiektów
Pierwsze znaczące kroki w kierunku abstrakcji zostały podjęte przez malarstwo na przełomie XIX i XX wieku. Jednak w rzeźbie abstrakcja zyskała przyczółek dopiero w latach dwudziestych XX wieku. W ciągu XX wieku opracowano wiele wariantów stylistycznych rzeźby abstrakcyjnej - częściowo równolegle z malarstwem - przy czym różne style różniły się znacznie pod względem filozofii i koncepcji. Na przykład abstrakcja geometryczna i konstruktywizm koncentrują się na kształtowaniu form zgodnie ze ścisłymi zasadami teoretycznymi, czasem matematycznymi. Z kolei Informel to ruch, który dystansuje się od wszelkich z góry określonych form i zasad projektowania, zapewniając absolutną wolność w tworzeniu. Prace Abstrakcji Figuratywnej nie są tak radykalne i wykazują niewielkie odniesienie do rzeczywistości. Ponadto ruchome rzeźby sztuki kinetycznej, obiekty świetlne i instalacje, a także obiekty sztuki w budynkach są często bliskie abstrakcji. Jeśli chodzi o materiały, artyści nie mają prawie żadnych ograniczeń. Metale takie jak brąz, żelazo i stal są równie odpowiednie jak drewno, kamień, marmur, szkło, gips czy beton. Nowoczesne prace coraz częściej wykorzystują również sztuczne materiały, takie jak włókno szklane, pleksiglas, plastik lub polistyren. Zwłaszcza w przypadku rzeźb abstrakcyjnych wielu artystów stosuje techniki mieszane, łączące kilka różnych materiałów.
Rzeźba abstrakcyjna - wyzwanie dla artystów i widzów
Abstrakcja stawia przed publicznością zupełnie nowe formy i struktury oraz rzuca wyzwanie tradycyjnym wzorcom percepcji. Celowo przekracza granice i bardziej niż figuracja zaprasza widza do zaangażowania się w pracę. Ponieważ możliwość orientowania się za pomocą znanych form w dużej mierze zanika w przypadku abstrakcyjnych figur, skojarzenia, emocje i myśli stanowią dużą część procesu odbioru. To sprawia, że oglądanie abstrakcyjnych rzeźb jest wysoce subiektywnym i indywidualnym doświadczeniem. Po stronie artysty tworzenie rzeźby abstrakcyjnej wymaga dużej wyobraźni i myślenia przestrzennego, ponieważ nie ma modelu, do którego można by się przyczepić. Trójwymiarowość rzeźb stanowi zarówno wyzwanie, jak i szansę, ponieważ oprócz projektu w grę wchodzi przestrzeń, światło, cień i perspektywa widza. To kolejny powód, dla którego abstrakcyjne figury są tak fascynujące: Za każdym razem, gdy patrzysz na takie dzieło - można je odkryć na nowo.