Antoine-Louis Barye
1795-1875
Na Salonie Paryskim w 1831 roku Bayre wywołał sensację swoją rzeźbą „Tygrys pożerający krokodyla gawiala”. Jako pierwszy wprowadził tak dramatyczne i werystyczne sceny do XIX-wiecznej rzeźby, które były podobne jedynie do sztuki Eugène Delacroix. Barye nie postrzegał już zwierzęcia jako symbolicznego nośnika znaczeń, ale przedstawiał je w różnych gatunkach i ich osobliwościach.
Rozległe studia w Jardin de Plantes i Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu umożliwiły mu tworzenie precyzyjnych przedstawień natury. W ten sposób wyprowadził rzeźbę z akademickiego klasycyzmu i przyczynił się do jej odejścia w erę nowoczesności.
Syn złotnika urodził się 24 września 1795 roku w Paryżu i pierwsze nauki pobierał u swojego ojca. Następnie odbył staż jako grawer stali, który został udoskonalony poprzez przyjęcie do pracowni rzeźbiarza Bosio i malarza Grosa. W 1818 roku Barye został przyjęty do École des Beaux-Arts. Kiedy Salon w 1837 roku odrzucił go, założył wraz z partnerem firmę artystyczną i rzemieślniczą, w której powstały modele do słynnych na całym świecie paryskich brązów.
Chociaż otrzymywał państwowe zlecenia od wpływowych mecenasów, jego sztuka zyskała powszechne uznanie dopiero po 1848 roku. W 1854 r. został profesorem rysunku zoologicznego w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej, a w 1868 r. członkiem Académie des Beaux-Arts.
Antoine-Louis Barye tworzył również wyjątkowe dzieła sztuki jako malarz i grafik, zwłaszcza swoje akwarele pejzażowe. Zmarł 25 czerwca 1875 roku w Paryżu i jest obecnie uważany za jednego z XIX-wiecznych artystów, którzy wyzwolili sztukę z jej historycznych, mitologicznych i literackich ograniczeń.
