Max Beckmann
1884-1950
Max Beckmann, urodzony w Lipsku w 1884 roku, wydaje się być samotną postacią w awangardzie swoich czasów. Podczas gdy rodzący się ruch nowoczesny stopniowo prowadził malarstwo programowo w kierunku całkowitej bezprzedmiotowości, Beckmann dostosował się do tradycji historycznej sztuki i świadomie powiązał swoją sztukę z malarstwem końca XIX wieku.
Powtarzającym się motywem w jego pracach jest morze, które kiedyś opisał w wywiadzie jako swojego „starego przyjaciela”. W swoich wczesnych pracach przedstawia je jako tajemniczo żywotną przestrzeń egzystencjalnego doświadczenia, podczas gdy w czasach narodowego socjalizmu przekształca się w motyw wolności, wyjazdu i ucieczki.
W 1910 roku Beckmann został wybrany na członka zarządu Berlińskiej Secesji, jako najmłodszy w historii, który osiągnął ten status, a później jego sztuka została uznana przez nazistowski reżim za „zdegenerowaną”. Dziś Beckmann jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu. Jego prace są wystawiane w wielu głównych muzeach sztuki nowoczesnej i sprzedają się za najwyższe ceny na aukcjach.
