Erik Bulatov
Sztuka oznacza wolność.
Rosyjski malarz Erik Bulatow znalazł się w Związku Radzieckim w całkowitej izolacji artystycznej. Z powodu żelaznej kurtyny był odcięty od wszelkich zachodnich trendów w sztuce współczesnej. Nawet w ojczyźnie kontakty z krytykami i publicznością były niemożliwe, ponieważ Bulatow nie chciał podporządkować się narzuconemu przez państwo kanonowi sztuki i w związku z tym oficjalnie nie istniał. W tej intelektualnej próżni Bulatow, który zarabiał na życie jako ilustrator książek dla dzieci, rozwijał swój język obrazowy, krytycznie przetwarzając zarówno socrealizm, jak i rosyjski konstruktywizm.
Aby stworzyć artystom opozycyjnym możliwość zaprezentowania swoich prac, Bułatow wraz z kolegami, takimi jak Ilja Kabakow i Oleg Wasiliew, współzałożył w latach 60. „Grupę z Bulwaru Sretenskiego”, z której później wyłoniła się grupa artystyczna „Moskiewscy konceptualiści”. Jednak ponownie wkroczyły rządowe regulacje radzieckiego systemu sztuki: w 1965 roku jedna z pierwszych wystaw, w których brał udział w Moskwie, została zamknięta i zakazana już po zaledwie godzinie. To doświadczenie sprawiło, że Bułatow podkreślał wyzwalającą siłę sztuki: „Zawsze byłem przekonany, że sfera społeczeństwa ma swoje granice, a droga do wolności prowadzi wyłącznie przez sferę sztuki, która wykracza poza te granice. Oczywiście wiem, że nie jest to droga uniwersalna – ale dla mnie zawsze była jedyną możliwą”.
Erik Bułatow urodził się w 1933 roku w Swierdłowsku na Uralu. Studiował w Moskiewskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz w Instytucie Sztuki im. Surikowa w Moskwie, gdzie ukończył studia w 1958 roku. Erik Bułatow jest obecnie jednym z najważniejszych współczesnych artystów w Rosji. W 2008 roku został członkiem honorowym Rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych. Mieszka i tworzy w Paryżu. Jego wystawy indywidualne miały miejsce m.in. w Musée des Beaux-Arts de la Ville de Paris, Centre Pompidou, Galerii Trietiakowskiej w Moskwie oraz w Kestnergesellschaft w Hanowerze.