Sonia Delaunay
„To bicie serca aktywnego człowieka” – tak Robert Delaunay opisał ludzkie wyczucie harmonijnego łączenia kolorów. Według Roberta i Sonii ludzkie oko postrzega kolory jako wibracje, rytmy, głębię i niuanse – podobnie jak w muzyce. Twórczość tej Ukrainki wyraźnie odzwierciedla jej głęboki związek z muzyką i poezją.
Sonia Terk urodziła się w Gradiesku w 1885 roku, a zmarła w Paryżu w 1979 roku. Dorastała w Sankt Petersburgu, a w 1903 roku przybyła do Karlsruhe w Niemczech, aby podjąć studia w Akademii Sztuk Pięknych. Dwa lata później ukończyła studia w Academié de la Palette w Paryżu.
W 1908 roku malarka zadebiutowała w paryskiej galerii Wilhelma Uhde’a, pierwszego męża Sonii. Po poznaniu Roberta Delaunaya w tej galerii młodych artystów Sonia i Wilhelm postanowili się rozstać. W 1910 roku poślubiła Roberta. Ta „miłość od pierwszego wejrzenia” była związkiem dwojga niezwykłych artystów. Łączyły ich te same idee, które często stanowiły dla nich źródło twórczej energii. Paryska pracownia tej pary stała się centrum artystycznej awangardy w szalonych latach dwudziestych.
Począwszy od 1912 roku tworzyli swoje pierwsze kompozycje projektowe oparte na synchroniczności. Przedstawienia te charakteryzują się jednoczesnym oddaniem różnych przestrzeni i czasów. Kolorowe, nieprzedstawiające niczego powierzchnie barwne sugerują ruch dzięki okrągłym formom i segmentom. Przeniosła tę koncepcję projektową z malarstwa na projekty najróżniejszych przedmiotów: dywany, okładki książek, ale także tkaniny na sukienki, kamizelki i szaliki stały się przykładami zbieżności sztuki i życia.
Sonia opracowała wzory tkanin „Simultané”, które zostały zamówione przez producenta z Lyonu. Jej kreacje, projektowane we własnym studiu mody, wywarły decydujący wpływ na haute couture lat 20. Sonia Delaunay-Terk była również poszukiwaną projektantką w dziedzinie aranżacji wnętrz, kostiumów teatralnych i scenografii, a także w kinie.
