Albrecht Dürer
1471–1528
Niemiecki malarz, rytownik na miedzi i rysownik drzeworytów. Jest jednym z najważniejszych i najbardziej wszechstronnych artystów okresu przejściowego od późnego średniowiecza do renesansu w Niemczech.
Początkowo uczył się złotnictwa, ale już w wieku piętnastu lat rozpoczął praktykę u malarza. Później, zgodnie z niemieckim zwyczajem, wyruszył na Wanderjahre (lata wędrówek), a po powrocie do domu osiągnął niezwykłą wszechstronność w malarstwie, wykorzystując znane wówczas techniki.
Jego rysunki zwierząt, charakteryzujące się niezwykłą dokładnością obserwacji i perfekcyjnym wykonaniem, odzwierciedlają spojrzenie na naturę, wolne od zniekształceń wynikających z mitologii i przesądów, które stało się tak charakterystyczne dla renesansu. Stwierdzenie sformułowane przez Galileusza ponad sto lat później odnosiło się już do Dürera w jego czasach: „Natura jest zapisana w tej wielkiej księdze, która rozciąga się przed naszymi oczami, ale nie możemy jej zrozumieć, jeśli najpierw nie nauczymy się języka i nie poją symbolów, w których jest napisana”.
