Paul Gauguin
1848–1903
Paul Gauguin był francuskim malarzem, rzeźbiarzem, ceramikiem i grafikiem. Wniósł zasadniczy wkład w sztukę XX wieku, rozwijając formę i kolor jako wartości ekspresyjne.
Dopiero w 1872 roku paryski makler giełdowy Paul Gauguin, który urodził się tutaj 7 czerwca 1848 roku, odkrył swoje zainteresowanie malarstwem dzięki przyjacielowi Claude’owi-Emile’owi Schuffeneckerowi. Gauguin zaczął kolekcjonować dzieła impresjonistów i studiował malarstwo w Académie Colarossi w Paryżu. Poznał impresjonistów Pissarro i Cézanne'a, pracował i wystawiał razem z nimi. W kolonii artystycznej w Pont-Aven poznał Bernarda, a w Paryżu – Degasa i braci van Gogh.
W 1890 roku Gauguin postanowił wyemigrować, sprzedał swoje obrazy i 1 kwietnia 1891 roku wyruszył w rejs na Tahiti. Jednak choroba i ubóstwo zmusiły go do powrotu do Paryża w 1893 roku.
W 1895 roku pożegnał się ze swoją pięciorgiem dzieci i duńską żoną, z którą ożenił się już w 1873 roku, i opuścił Paryż na zawsze. Kolejne osiem lat spędzonych na Południowym Pacyfiku ponownie naznaczone były chorobą i kłopotami finansowymi, które tak bardzo go przytłaczały, że pragnął powrócić do Paryża. Jednak jego mecenasi we Francji odradzali mu powrót, nie chcąc zburzyć mitu malarza z Południowego Pacyfiku.
Obrazy, które regularnie wysyłał do swojego marszanda Vollarda, ukazują egzotyczny świat obcej kultury oraz pozornie szczęśliwych, nieskrępowanych ludzi: rzekomo utracony raj. Jego późne dzieła, namalowane na Tahiti, są pełne intensywności barw, harmonii i piękna i nie zdradzają nic z bolesnych lat, jakie przeżył Gauguin aż do śmierci 8 maja 1903 roku w Atuona na wyspie Hiva-Oa, należącej do archipelagu Markizów, na wyspie Dominique.
