Georg Kolbe
Dopiero podczas pobytu w Rzymie w latach 1898–1901 Georg Kolbe (1877–1947) zaczął zajmować się rzeźbą. Artysta, który urodził się w Waldheim w Niemczech w 1877 roku, przybył do Rzymu jako już wykształcony malarz i grafik, który w ciągu poprzednich siedmiu lat studiował w Dreźnie, Monachium i Paryżu i odniósł już pierwsze sukcesy. Podobnie jak na wielu artystów jego pokolenia, głębokie wrażenie wywarła na nim twórczość Rodina w Paryżu, a ponieważ rzeźbiarz Louis Tuallion zaoferował mu i zapewnił wsparcie techniczne podczas jego pierwszych prób w Rzymie, szybko odnalazł się w rzeźbie. Dopiero w 1904 roku, w Berlinie, postanowił poświęcić się całkowicie rzeźbie. Kolbe szybko zyskał uznanie: został członkiem Berlińskiej Secesji, a wkrótce reprezentował go Paul Cassirer, najważniejszy berliński marszand.
Dzięki rzeźbie „Tancerka” (1910) w końcu osiągnął przełom. Dołączył do grona najważniejszych niemieckich rzeźbiarzy swoich czasów. „Tancerka” do dziś pozostaje jednym z jego najsłynniejszych dzieł i, jak się uważa, stała się prawdziwym idolem dzięki „nowoczesnej” fryzurze oraz postawie sugerującej całkowite zatopienie się w tańcu, nawiązującej do bardzo popularnego wówczas tańca ekspresyjnego, do którego młodzież zainteresowana sztuką udawała się na prawdziwe pielgrzymki.
Naga postać pozostawała w centrum jego twórczości, często powiązana z motywem tańca, aż do lat 20. XX wieku. Dzieła Kolbe’a po I wojnie światowej świadczą o jego zaangażowaniu w ekspresjonizm, a później o zwrocie w stronę klasycznej monumentalności. Kiedy Kolbe zmarł w 1947 roku, pozostawił po sobie dorobek, który można znaleźć w renomowanych kolekcjach na całym świecie.
