Rainer Kriester
1935–2002
„Z natury jestem realistą, ale nie tworzę w stylu realistycznym. Nie jestem abstrakcjonistą, ale dążę do abstrakcji”. Tak Rainer Kriester podsumował swoją twórczość.
Kriester jest jednym z najważniejszych niemieckich rzeźbiarzy drugiej połowy XX wieku.
Kriester, student medycyny, uciekł z NRD do Berlina Zachodniego po tym, jak spędził rok w więzieniu za „wypowiedzi antyrządowe”. Tam w 1961 roku rozpoczął studia malarskie w berlińskiej Kunsthochschule. W 1970 roku zaczął intensywnie zajmować się rzeźbą.
W latach 80. osiągnął międzynarodowy sukces, w trakcie którego stopniowo przeniósł swoje miejsce pracy do liguryjskiego miasteczka Vendone. To właśnie tam stworzył wiele ze swoich „znaków głowy”. Niektóre z nich to monumentalne figury wykonane z brązu, drewna i kamienia. Nie są to maski, lecz wysoce indywidualne głowy, na których odcisnęły się ślady przeżytego i doświadczonego życia.
Wieland Schmied, historyk sztuki i wieloletni prezes Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych, opisuje jego rzeźby jako „wciąż tętniące pod skórą ekscytującym życiem”.
Najbardziej znaną wersją jest „Biała głowa-znak” o wysokości 1,50 m, powstała w latach 1984–1987. Wraz z dziełami Chillidy i Lüpertza należy ona do ważnej kolekcji rzeźb Kancelarii Federalnej.
