Fernand Léger
1881–1955
Fernand Léger jest jednym z najbardziej znanych artystów francuskiej awangardy. Po impresjonistycznych początkach, pod wpływem Paula Cézanne’a oraz kubizmu Pabla Picassa i Georgesa Braque’a, przeszedł do geometrycznych abstrakcji przedstawiających sześciany, walce i kule. Ten z wykształcenia architekt był zafascynowany ówczesnymi zmianami technicznymi. Dlatego po odbyciu służby podczas I wojny światowej w jego twórczości pojawiły się koła zębate, wały korbowe i śruby – świat maszyn stał się głównym tematem jego prac.
W 1920 roku Léger poznał francuskiego architekta Le Corbusiera i nawiązał współpracę z grupą artystyczną „De Stijl”, do której należał między innymi Piet Mondrian. Od lat 30. XX wieku jego styl malarski ponownie stał się bardziej naturalistyczny, a w jego twórczości zaczęły pojawiać się echa surrealizmu. Później coraz większego znaczenia nabrało przedstawianie postaci ludzkiej. Artysta pragnął na nowo uchwycić swoje otoczenie za pomocą koloru i formy, tworząc w swoim niepowtarzalnym stylu masywne, abstrakcyjne postacie ludzkie, których wygląd niemiecki tygodnik „DIE ZEIT” porównał kiedyś prowokacyjnie do figurek z zestawu Playmobil.
W latach 1940–1945 mieszkał w Stanach Zjednoczonych, gdzie zajmował stanowisko profesora na Uniwersytecie Yale, ale po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Francji.
Léger stworzył również liczne malowidła ścienne, w tym jedno dla Wielkiej Sali budynku ONZ w Nowym Jorku. Jego dzieła znajdują się w tak renomowanych muzeach, jak Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku i Centre Pompidou w Paryżu.
