Franz Marc
1880-1916
Wyjątkowy talent Franza Marca został dostrzeżony i wspierany w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Podczas kilku podróży do Paryża po raz pierwszy zetknął się z dziełami van Gogha, które wywarły na nim ogromne wrażenie i pomogły mu rozwinąć własny język artystyczny. Dzięki swojemu przyjacielowi Augustowi Macke poznał Wassily'ego Kandinsky'ego, Gabriele Münter i Alfreda Kubina, z którymi w 1911 roku założył ekspresjonistyczne stowarzyszenie artystyczne „Der Blaue Reiter” (Niebieski Jeździec). Po wybuchu I wojny światowej Marc został powołany do służby wojskowej i dwa lata później poległ w walkach okopowych pod Verdun.
Marc zajmował się naturalizmem, secesją i francuskim impresjonizmem, ale poszukiwał nowego języka wyrazu, aby móc przedstawić „duchową istotę rzeczy”. Z niespotykaną dotąd konsekwencją otworzył drogę dla sztuki, w której kolory nabrały symbolicznego znaczenia, wykraczającego daleko poza naturalistyczną reprezentację: „Każdy kolor musi jasno wyrażać, kim i czym jest, i musi być umieszczony na wyraźnej formie” - wyjaśnił Marc. Niebieski jest dla niego kolorem duchowości, czerwony to miłość, namiętność i wrażliwość, żółty to słońce i kobiecość.
W centrum jego malarstwa znajdowały się przede wszystkim zwierzęta, ponieważ w przeciwieństwie do ludzi symbolizowały dla niego pierwotność i czystość. Podobnie jak Kandinsky, poszukiwał odnowy duchowości w sztuce.
