Tilman Riemenschneider
Około 1460–1531
Twórczość Tilmana Riemenschneidera jak żadna inna odzwierciedla przejście od średniowiecza do renesansu. Dzięki swojemu wybitnemu kunsztowi tchnął nowe życie w stare tradycje. Był pierwszym artystą, który często rezygnował z malowania swoich dzieł i odkrył grę światła i cienia jako element twórczy. W ten sposób tworzył wspaniałe kompozycje pełne emocjonalnego napięcia, w których ożywił swoje postacie za pomocą wyrazistych twarzy, podkreślonych gestów i dramatycznych draperii.
Rzeźbiarz Tilman Riemenschneider urodził się około 1460 roku w regionie Harz w Niemczech, a zmarł w 1531 roku w Würzburgu. Podczas swoich wędrówek miał okazję odwiedzić Szwabię i region Górnego Renu. Ostatecznie osiadł w Würzburgu, gdzie zyskał tak wielką sławę, że został wybrany na burmistrza.
Twórczość Riemenschneidera wpisuje się w sztukę Szwabii i Górnego Renu w tradycji Gerhaerta van Leydena. Jednak przedstawienia te wskazują również, że musiał on znać grafiki swoich współczesnych – Martina Schongauera i Albrechta Dürera. Riemenschneider przeszedł od dwuwymiarowego przeplotu form do coraz większej przestrzenności. Jego kompozycje wielo postaciowe nabrały struktury.
Jego ulubionymi materiałami były drewno lipowe i piaskowiec frankoński, ale także marmur i alabaster.
Riemenschneider zasłynął dzięki swoim ołtarzom. Najbardziej znanym z nich jest Ołtarz Marii w Creglingen. Riemenschneider był pionierem przede wszystkim w dziedzinie rzeźbionych ołtarzy: jako jeden z pierwszych rzeźbiarzy zrezygnował z kolorowego malowania. Jego postacie wyróżniają się na tle ówczesnego późnego gotyku liryczną delikatnością i introspekcją.
