Egon Schiele
1890-1918
Młodzi artyści, którzy w 1909 roku założyli tzw. grupę Neukunst, chcieli, zgodnie z duchem ruchów secesyjnych, zerwać z utrwalonymi tradycjami akademickiej sztuki plastycznej. Jednym ze współzałożycieli był Egon Schiele, urodzony 12 czerwca 1890 roku w Tulln an der Donau, który w latach 1906-09 studiował w Akademii Wiedeńskiej.
Jego wczesne prace noszą jeszcze znamiona impresjonizmu i wykazują wpływ wzorów secesyjnych Gustava Klimta, jednak od 1910 roku w jego malarstwie coraz bardziej widoczne stają się cechy ekspresjonizmu. Szczególnie akty dziewcząt charakteryzują się prowokacyjną zmysłowością, która była sprzeczna z ówczesnym rozumieniem moralności i przyniosła mu w 1912 roku krótką karę więzienia.
Kiedy zwrócił się bardziej ku tektonicznej kompozycji obrazu, w jego repertuarze motywów pojawiło się coraz więcej widoków miast i pejzaży. Nigdy nie emanują one radością, ale są symbolami przemijania i śmierci. Nastrój artysty jest w nich wyrażony z wielką siłą, jakby się z nimi identyfikował.
Egon Schiele starał się również zilustrować życie duchowe swoich modeli w portretach. Dzięki nim artysta zyskał duże uznanie.
Wielokrotnie powstawały parafrazy kluczowych dzieł Gustava Klimta, Vincenta van Gogha lub Auguste'a Rodina. W 1915 roku Egon Schiele musiał służyć w wojsku i również te doświadczenia wyraził w bardziej realistycznych i szczegółowych obrazach. Zmarł 31 października 1918 roku na grypę hiszpańską.
Dzieła Schiele są uważane za najważniejsze ogniwo łączące secesję z ekspresjonizmem i osiągają najwyższe ceny na międzynarodowych aukcjach. Najważniejsza kolekcja dzieł Schiele na świecie znajduje się w Muzeum Leopolda w Wiedniu.
