Erwin A. Schinzel
Niemiecki rzeźbiarz, 1919–2018
Erwin A. Schinzel był prawdziwym „klasykiem” wśród rzeźbiarzy. Artystą, który tworzył dzieła całkowicie wpisujące się w tradycję swojej sztuki. Jego prace w sposób jawny i nieukrywany czerpią z dorobku wielkich mistrzów tej dziedziny, a mimo to wydają się aktualne.
Jego dzieła ukazują mistrzostwo rzemiosła z czasów, gdy dokładność i doskonałość odwzorowania stanowiły wciąż najwyższe standardy rzeźby. Celowo pomijają one wszelkie trendy i nurty modernistyczne tego stulecia, które zasadniczo obejmowały cały okres jego życia.
Schinzel już wcześnie został dostrzeżony dzięki swojemu geniuszowi twórczemu: mając zaledwie dwadzieścia lat, uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie i został przyjęty do wąskiego, ekskluzywnego kręgu uczniów Arno Brekera. Podróżował do Grecji i na Kretę, gdzie studiował starożytne wzorce rzeźbiarskie.
Przez osiem dekad był artystą niezależnym i w tym okresie stworzył setki rzeźb. Ponadto pracował jako profesor w Międzynarodowej Akademii Sztuk Pięknych i Stosowanych w Altenburgu oraz w Międzynarodowej Akademii w Bolonii.
Jego rzeźby mają głównie jeden motyw przewodni: człowieka w całym jego nieukrywanym pięknie. W tych rzeźbach piękno jawi się jako coś nienaruszalnego. I w pewnym sensie to właśnie oko patrzącego jest tu celebrowane.
„Człowiek, który dzięki talentowi twórczemu pozwala nam na nowo doświadczyć otaczającego nas świata, tak abyśmy mogli czerpać z niego radość, może i musi patrzeć oczami duszy, by swoimi rękami mówić językiem ponadczasowym i nieznającym granic.” (Erwin A. Schinzel)
Jego dorobek, obejmujący wiele setek dzieł, zawiera również liczne wizerunki zwierząt, które pod względem żywości wykonania mogą rywalizować z dziełami największych malarzy zwierząt wszech czasów.
Prace z pracowni Schinzela w Waldbronn w Niemczech, gdzie codziennie poświęcał się twórczości, znajdują się w licznych kolekcjach w kraju i za granicą. Artysta zmarł w grudniu 2018 roku.
