Caroline Weihrauch
Caroline Weihrauch (*1961 w Hamburgu) to niemiecka malarka znana z barwnych martwych natur z motywami kwiatowymi, wnętrz oraz scen miejskich. W swojej twórczości łączy motywy kwiatowe z elementami architektonicznymi, pejzażami i detalami ornamentalnymi, czerpiąc inspirację z epoki Belle Époque, pop-artu i realizmu ekspresyjnego. Do jej ulubionych tematów należą piwonie, charakterystyczne berlińskie miejsca, takie jak bar „Paris”, oraz nastrojowe wnętrza, które inscenizuje z malarską gęstością i wyczuciem harmonii kolorystycznej. Jej styl charakteryzuje się dynamicznym pociągnięciem pędzla i gęstym nakładaniem farby, dzięki czemu formy ujawniają się dopiero z pewnej odległości – zasada ta nawiązuje do impresjonistycznych i modernistycznych wzorów, takich jak Max Liebermann czy David Hockney.
W latach 1983–1988 Weihrauch studiowała sztukę i kulturoznawstwo na Hochschule der Künste w Berlinie, a następnie rozpoczęła studia malarskie m.in. u Andrzeja Worona, prof. Wolfganga Petricka i prof. Hajo Diehla. W 1994 roku została przyjęta jako uczennica Hajo Diehla. Od tego czasu wystawia swoje prace w kraju i za granicą, m.in. jako pierwsza niemiecka malarka, która zaprezentowała swoje dzieła na renomowanym Chelsea Flower Show w Londynie. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych, w tym w kolekcji sztuki Deutsche Banku, kolekcji Deutsche Ausgleichsbanku oraz kolekcji sztuki rządu kraju związkowego Tybingi. Caroline Weihrauch obecnie mieszka i pracuje w Poczdamie i Berlinie.
