Rzeźba "Myśliciel" (38 cm), wersja z brązu
Rzeźba "Myśliciel" (38 cm), wersja z brązu
Szybkie informacje
brąz + kamień | patynowany | polerowany | wysokość 38 cm | waga ok. 10 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Myśliciel" (38 cm), wersja z brązu
Rodin postrzegał siebie jako kreatywnego giganta, a jego myśliciel ujawnia również cechę największego rzeźbiarza swojej epoki. Jego długie zaabsorbowanie Dantem dało mu strach przed istnieniem. Rozwinął idee nieba i piekła o nieokreślonych granicach. W 1880 roku otrzymał państwowe zamówienie na monumentalny portal Musée des Arts décoratifs - jego "Bramy piekieł" przedstawiające scenę z "Piekła" Dantego. Jego 186 dramatycznie dynamicznych postaci zajmowało go do końca. Niektóre z nich zostały zaprojektowane jako niezależne, wolnostojące posągi. Jednym z przykładów jest "Myśliciel": Potężnie wymodelowana postać z nabrzmiałymi mięśniami i kończynami, która wydaje się nieruchoma. Pod silnym napięciem zastanawia się nad tragicznym losem ludzkości. Forma opracowana dla gry światła i cienia zostaje uproszczona, a postać zostaje przeniesiona z czasu w stan uniwersalny. Ekspresyjna gwałtowność Rodina uczyniła go największą inspiracją epoki nowożytnej. Jedna z 40 autentycznych kopii "Myśliciela" z brązu o wysokości 70 cm osiągnęła ostatnio cenę sprzedaży 10,7 miliona dolarów na aukcji w domu aukcyjnym Christie's w Paryżu w 2022 roku.
Oryginał: Musée Rodin, Paryż. Stworzony w 1880 roku, podpisany w odlewie.
Wersja ze szlachetnego brązu, odlana w procesie traconego wosku. Delikatnie patynowana i polerowana. Wysokość 38 cm, na diabazowej podstawie. Wymiary cokołu 20 x 3 x 13 cm (w/h/d). Waga około 10 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Sicher, prompt, seriös. Danke!
Alles bestens. Ware kam gut verpackt und ohne Beanstandungen bei uns an. Sehr netter Service.
Die Skulptur entspricht genau meinen Vorstellungen. Abwicklung des Kaufs völlig in Ordnung. Mit besten Grüßen
O Auguste Rodin
1840-1917 - najwybitniejszy rzeźbiarz okresu przejściowego między XIX a XX wiekiem
François-Auguste-René Rodin uważany jest za genialnego nowatora w dziedzinie rzeźby i obok Praksytelesa, Michała Anioła, Celliniego i Canovy zaliczany jest do największych rzeźbiarzy wszech czasów. Jego dorobek rzeźbiarski jest tak obszerny, że do dziś nie ukazał się kompletny katalog jego dzieł. Z pewnością liczyłby on kilkaset stron.
Rodin studiował w szkole sztuk użytkowych, ponieważ trzykrotnie został odrzucony przez paryską akademię sztuk pięknych.
Rodin był zagorzałym wielbicielem piękna. Najbardziej fascynowało go ludzkie ciało, które nieustannie uwieczniał w swojej „vérité fugitive”, w ulotnej chwili: żywe, pulsujące piękno, które pod jego twórczymi rękami przybierało nieprzemijającą formę. Wszystko, co Rodin tworzył własnymi rękami, emanuje ogromną witalnością i nieposkromioną siłą.
Jego rzeźby o wielokrotnie połamanych powierzchniach zapoczątkowały nową erę w sztuce rzeźbiarskiej. Genialność nowoczesnego języka form Rodina, wyrażającego się elementami impresjonizmu, porzucającego monumentalne pozy akademickiego stylu i ożywiającego stany duszy w ruchomych powierzchniach, musiała dopiero zostać doceniona: „Śmiałość światła - skromność cienia” - Rodin skomponował ten dialog podwyższeń i obniżeń w „skórze” swoich rzeźb. Migoczące refleksy światła i tajemnicze cienie ożywiają jego postacie i sprawiają, że stają się one żywe: „Rzeźba to sztuka przedstawiania form w grze światła i cienia”.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Styl impresjonizmu, który pojawił się w malarstwie francuskim około 1870 roku, zawdzięcza swoją nazwę pejzażowi Claude'a Moneta "Impression, Soleil Levant". Po początkowym odrzuceniu, rozpoczął istny triumfalny pochód.
Malarze tacy jak Claude Monet, Edgar Degas, Edouard Manet, Auguste Renoir i inni tworzyli motywy z życia codziennego, sceny miejskie i krajobrazowe w jasnym, naturalnym świetle.
Impresjonizm można postrzegać jako reakcję na malarstwo akademickie. Zamiast podkreślać treść za pomocą ustrukturyzowanej kompozycji, skupiał się na temacie, który pojawia się w danym momencie, często w pozornie przypadkowym ujęciu. Rzeczywistość była widziana w całej swojej różnorodności kolorów w naturalnym oświetleniu. Malarstwo plenerowe zastąpiło malarstwo studyjne.
Poprzez rozjaśnienie palety i rozpuszczenie mocnych konturów pojawiło się nowe podejście do koloru. W wielu przypadkach kolory nie były już mieszane na palecie, ale umieszczane obok siebie na płótnie, dzięki czemu ostateczne wrażenie pojawiało się w oku widza z pewnym dystansem. W "pointylizmie" (z malarzami takimi jak Georges Seurat czy Paul Signac) zasada ta została doprowadzona do skrajności.
Poza Francją impresjonizm został przejęty przez malarzy takich jak Max Slevogt, Max Liebermann i Lovis Corinth w Niemczech oraz przez James A.M. Whistler w Stanach Zjednoczonych.
Impresjonizm był jednak tylko w ograniczonym stopniu wyrażany w sztuce rzeźbiarskiej. W dziełach Auguste Rodin, który jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli, widoczne jest rozpuszczenie powierzchni, w którym gra światła i cienia jest zawarta w wyrazie artystycznym. Degas i Renoir również tworzyli rzeźby.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.