Obraz "Spokojny wieczór", oprawiony w ramę
Obraz "Spokojny wieczór", oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowana, 980 egzemplarzy | numerowany certyfikat | reprodukcja na płótnie | na blejtramie | oprawiona | rozmiar 58 x 46 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Spokojny wieczór", oprawiony w ramę
Zachodzące słońce zabarwia mgłę nad miastem na różowoczerwony kolor. Turysta jest jednak szczęśliwy, że udało mu się uciec od gorączkowego tempa i zapala fajkę.
Oryginał: Olej na drewnie, 29,5 x 23 cm, własność prywatna.
Edycja na płótnie artysty o strukturze lnu, na drewnianym blejtramie. Limitowana edycja 980 egzemplarzy z numerowanym certyfikatem na odwrocie. Oprawiony w czarno-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar 58 x 46 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Carl Spitzweg
1808-1885 - niemiecki malarz i rysownik
Carl Spitzweg był jednym z najważniejszych artystów okresu biedermeierowskiego. Stworzył wiele obrazów, studiów olejnych, rysunków i akwareli, których osobliwy, kapryśny urok uczynił go najpopularniejszym przedstawicielem malarstwa burżuazyjnego i pejzażowego w południowych Niemczech.
Spitzweg pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej z Monachium i początkowo ukończył studia z zakresu nauk przyrodniczych. Choroba skłoniła go do podjęcia decyzji o zostaniu malarzem. Kontynuował naukę i wkrótce nawiązał kontakty z innymi kolegami ze szkoły malarskiej w Monachium, takimi jak Moritz von Schwind.
Spitzweg jest jednym z najwybitniejszych niemieckich malarzy i rysowników XIX wieku. Jego najbardziej znane obrazy, takie jak „Biedny poeta”, „Mól książkowy” czy „Wieczny kawaler”, przedstawiają ekscentryków z burżuazyjnego społeczeństwa oddających się swoim hobby.
Wyobraźnia i wybitna technika malarska Carla Spitzwega łączyły się z być może najważniejszym składnikiem: jego poczuciem humoru. Z dowcipem i czułą przesadą ten zagorzały kawaler tworzył studia charakterologiczne dziwacznych ekscentryków i romantycznych spotkań – zawsze opowiadane z miłością i błyskiem w oku. W ten sposób stał się jednym z najpopularniejszych niemieckich artystów. Wybierał bardzo małe formaty i precyzyjnie i szczegółowo przedstawiał postacie w ich środowisku. W ten sposób osiągnął satyryczne przerysowanie typów, które sięgało groteski. W swoich późniejszych pracach kładł większy nacisk na spontaniczność, szkicowość i ruch, co jest szczególnie widoczne w jego pejzażach.
Został odkryty przez historię sztuki dopiero około 1900 roku i przez całe życie nie był tak sławny jak inni współcześni malarze.
Sztuka i kultura pomiędzy romantyzmem a realizmem w niemieckojęzycznym świecie w okresie od 1815 do około 1860 roku. Epoka otrzymała swoją nazwę dzięki czasopismu "Fliegende Blätter", w którym w latach 1855-1857 regularnie publikowano wiersze szwabskiego nauczyciela Gottlieb Biedermaier.
W malarstwie tego okresu dominowały intymne, wygodne motywy. Do mistrzów biedermeieru należą Carl Spitzweg, J. P. Hasenclever, G. F. Kersting. Ludwig Richter wyróżniał się jako doskonały ilustrator.
Po Niemieckiej Wystawie Stulecia 1906 w Berlinie, termin "Biedermeier" został ustanowiony w celu opisania mody i mebli o prostym, pozbawionym ozdób stylu, ale o wysokiej jakości wykonania.
Przedstawienie typowych scen z życia codziennego w malarstwie, z rozróżnieniem na gatunki wiejskie, mieszczańskie i dworskie.
Gatunek ten osiągnął swój szczyt i ogromną popularność w holenderskim malarstwie XVII wieku. W XVIII wieku, zwłaszcza we Francji, dominowało malarstwo dworskie i szarmanckie, podczas gdy w Niemczech rozwinął się bardziej mieszczański charakter.