Obraz "The Manneporte at Étretat" (1886), wersja w białej i złotej ramie

Urodzony w Paryżu artysta dorastał na wybrzeżu Normandii, w Le Havre, gdzie jego ojciec prowadził mały sklep kolonialny. Monet pierwsze artystyczne próby podejmował w dziedzinie karykatury, ale potem zwrócił się ku malarstwu plenerowemu. Na jego płótnach pojawiły się jasne pastelowe odcienie. Jego obrazy były wielokrotnie odrzucane przez oficjalny paryski salon, ale Monet i jego przyjaciele Auguste Renoir i Alfred Sisley nie zniechęcili się. Podczas wspólnych wycieczek do Fontainebleau tworzyli na łonie natury wspaniałe, świeże obrazy, które coraz bardziej odchodziły od surowych zasad akademickich.

Wkrótce jednak Monet i jego ciężarna kochanka Camille dotknęły poważne kryzysy finansowe. Podczas wojny francusko-niemieckiej Monet uciekł z młodą rodziną do Londynu. Po wojnie osiedlili się w Argenteuil. Ta mała miejscowość na obrzeżach Paryża, malowniczo położona nad Sekwaną, stała się następnie magnesem dla całej rzeszy malarzy impresjonistów: Edouard Manet, Gustave Caillebotte, ale także Camille Pissarro, Auguste Renoir i Alfred Sisley spotykali się tam, aby utrwalić na płótnie swoje świeże wrażenia. Podczas pierwszej niezależnej wystawy grupy obraz Moneta „Impresja. Wschód słońca” nadał tej szkole malarskiej jej nazwę.

Po śmierci Camille Monet przeniósł się wraz z drugą żoną Alice do Giverny. Tutaj mógł zrealizować swoje marzenie o własnym ogrodzie, który sam zaprojektował: kwitnący ogród z japońskimi mostkami i stawami pełnymi lilii wodnych inspirował Moneta do tworzenia coraz to nowych, coraz większych obrazów, które przedstawiały zmieniający się świat roślin jako oszałamiającą dekoracyjną harmonię natury.

Posiadłość - przekazana w 1966 roku przez syna Moneta Academié des Beaux-Art, a od 1980 roku będąca własnością „Fundacji Claude'a Moneta” - była dla niego niewyczerpanym źródłem inspiracji. Dziś ogród w Giverny jest celem wielu miłośników sztuki, a każdy, kto go odwiedza, czuje się natychmiast przeniesiony do świata obrazów artysty. Wiosną wszystko kwitnie w pełnej feerii barw, a patrząc na prawdziwe stawy z liliami wodnymi, które Monet wielokrotnie malował, można się zdziwić, jak dokładnie uchwycił tę scenerię, pomimo swojej artystycznej indywidualności. „Pracuję nad moim ogrodem nieustannie i z miłością, najbardziej potrzebuję kwiatów, zawsze, zawsze. Moje serce jest zawsze w Giverny. Rozstanie z Giverny byłoby dla mnie ciężkim ciosem... nigdy nie znalazłbym tak pięknego miejsca” - takie było głębokie przekonanie Moneta. Nigdy więcej nie musiał się rozstawać, Monet zmarł 5 grudnia 1926 roku w swoim ukochanym Giverny.

Monet był określany jako wynalazca kolorowych snów poza granicami tego, co widzialne. Ale był kimś znacznie więcej, ponieważ zawsze dążył do realizacji swojej idei malowania pod gołym niebem - en plein air. Dla jego malarstwa zawsze decydujące znaczenie miało to, jak widzi, a nie to, co widzi.