Rzeźba "Skoczek I" (2018) (brąz)
Rzeźba "Skoczek I" (2018) (brąz)
Szybkie informacje
limitowany, 7 kopii | numerowany | podpisany | brąz | rozmiar 40 x 110 x 50 cm (wys. x szer. x gł.)
Szczegółowy opis
Rzeźba "Skoczek I" (2018) (brąz)
Rzeźba z brązu (czarna patyna), 2018. Nakład 7 sztuk, numerowany i sygnowany. Wysokość: 40 cm. Szerokość: 110 cm. Głębokość: 50 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Dagmar Vogt
Cechą charakterystyczną twórczości Dagmar Vogt jest połączenie abstrakcji i figuratywności, powiązane tematycznie z procesem rozkładu w przyrodzie. Artystka, która urodziła się w pobliżu Kolonii w Niemczech w 1960 roku, w swoich obrazach i rzeźbach bada granicę między anatomiczną a swobodną reprezentacją rzeźbiarską.
W swoich reliefowych i wielkoformatowych obrazach oddaje atmosferę natury z jej górami, jeziorami i roślinami: „Cykl życia – natura i jej cykl to dla mnie wiecznie nowe tematy”. Wynikiem tego są serie takie jak „Kwitnienie i więdnięcie” oraz „Kwiaty nad rzeką”, które mają bajkowy charakter i wydają się być fragmentami snów – nigdy nie są wyraźne, a zawsze zamazane. Dzięki abstrakcyjnej technice malarskiej proces więdnięcia promiennych kwiatów wydaje się widoczny w jednej chwili. Dagmar Vogt pracuje z wieloma gradacjami odcieni danego koloru i wykonuje liczne szkice przygotowawcze.
Artystka, która mieszka i tworzy w Herdecke, Wuppertalu i Allgäu, ukończyła studia z zakresu malarstwa i rzeźby pod kierunkiem wybitnych artystów Markusa Lüpertza i Mathiasa Lanfera, który był uczestnikiem kursu mistrzowskiego prowadzonego przez Tony’ego Cragga. Jej prace znajdują się w galeriach w Niemczech i Nowym Jorku.
W 2018 roku Dagmar Vogt zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie Kitz Award w Kitzbühel w kategorii rzeźby.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.