Obraz "Dziewczęta na moście" (1902), oprawiony w ramę
Obraz "Dziewczęta na moście" (1902), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar ok. 68 x 65 cm (wys./szer.)
Wideo
Szczegółowy opis
Obraz "Dziewczęta na moście" (1902), oprawiony w ramę
Munch siedmiokrotnie zmieniał motyw dziewcząt na moście z różnymi konstelacjami postaci. Most symbolizuje przejście do dorosłości. Dziewczęta tworzą konspiracyjny krąg, wykluczają widza, któremu przypisana jest rola zdystansowanego obserwatora.
Oryginał: 1902, 101 x 102 cm, własność prywatna.
Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 980 egzemplarzy, numerowana, z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną, biało-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar ok. 68 x 65 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Edvard Munch
1863-1944
Norweski malarz i grafik Edvard Munch był jednym z najważniejszych prekursorów ekspresjonizmu. Jego prace skupiają się na wielkich ludzkich tragediach między erosem a śmiercią. Munch bezlitośnie i dobitnie przedstawiał najgłębsze ludzkie uczucia.
Przytłaczająca atmosfera jego najsłynniejszego dzieła „Krzyk” była typowa dla Munch, który w swojej sztuce często zajmował się egzystencjalnymi pytaniami dotyczącymi życia, przede wszystkim strachem, rozpaczą, melancholią, smutkiem, śmiercią, miłością i zazdrością. W tym ponurym wyborze tematów można dostrzec nawiązania do jego biografii: Munch wcześnie stracił matkę i siostrę i przez całe życie zmagał się z depresją i uzależnieniem od alkoholu. Jak mało który artysta, Munch potrafił wyrazić swój stan duszy i w imponujący sposób przenieść na płótno tematy budzące silne emocje. Maluje wprawdzie w sposób figuratywny, ale jego motywy wydają się dziwnie zdeformowane, a styl malarski bardzo dynamiczny, z użyciem mocnych kolorów. Innowacyjny język obrazowy i sposób symbolicznego przedstawiania stanów duszy sprawiły, że Edvard Munch stał się prekursorem ekspresjonizmu i jednym z najważniejszych malarzy XIX i XX wieku.
Latem 2004 roku dwa najsłynniejsze obrazy Muncha, „Krzyk” i „Madonna”, zostały skradzione z Muzeum Muncha w Oslo w najbardziej spektakularnej kradzieży dzieł sztuki naszych czasów. Dopiero w sierpniu 2006 roku udało się odzyskać obrazy. „Krzyk” – najsłynniejsze dzieło ekspresjonizmu na świecie – zostało tak poważnie uszkodzone, że do dziś nie można go ponownie wystawić.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Przedstawienie typowych scen z życia codziennego w malarstwie, z rozróżnieniem na gatunki wiejskie, mieszczańskie i dworskie.
Gatunek ten osiągnął swój szczyt i ogromną popularność w holenderskim malarstwie XVII wieku. W XVIII wieku, zwłaszcza we Francji, dominowało malarstwo dworskie i szarmanckie, podczas gdy w Niemczech rozwinął się bardziej mieszczański charakter.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.