Obraz "Kobieta w czerwonej sukience (Ulica w Asgardstrand)" (1902/03), oprawiony w ramę
Obraz "Kobieta w czerwonej sukience (Ulica w Asgardstrand)" (1902/03), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 kopii | numerowana | podpisana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 55 x 69 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Kobieta w czerwonej sukience (Ulica w Asgardstrand)" (1902/03), oprawiony w ramę
Edvard Munch: Obraz "Wiejska ulica w Asgardstrand" (1902), oprawiony Rodzina Muncha posiadała dom letniskowy w małym miasteczku Asgardstrand nad fiordem Oslo, gdzie malarz (1863-1944) spędzał lato. Kiedy miał 35 lat, kupił własną posiadłość, która pozostała jego schronieniem aż do starości. Nawet po tym, jak stał się już najważniejszym malarzem w Skandynawii, a jego prace osiągały ceny, które pozwoliły mu nabyć dużą posiadłość w Erkely niedaleko Oslo, regularnie wracał do swojego małego rybackiego domu, aby tam mieszkać i pracować.
Znaczenie Asgardstrand dla sztuki Muncha jest nie do przecenienia. Zmieniające się światło o każdej porze dnia i bujne kolory, które tam znalazł, nadal wpływają na jego paletę w obrazach krajobrazowych jego późniejszych dzieł. Obrazy takie jak "Kobieta w czerwonej sukience (Ulica w Asgardstrand)" pokazują Muncha, który tworzył dzieła o prostym, wielkim pięknie obok swoich słynnych arcydzieł, które badały i analizowały ludzką psychikę. Jednak te prace są nie mniej przełomowe niż jego studia psychologiczne - w kolorystyce i kompozycji Munch już tutaj przewidywał ekspresjonizm.
Oryginał: 1902/03, olej na płótnie, 60 x 75,5 cm, Neue Pinakothek, Monachium.
Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 980 egzemplarzy, numerowana i sygnowana, z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną, biało-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar 55 x 69 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Edvard Munch
1863-1944
Norweski malarz i grafik Edvard Munch był jednym z najważniejszych prekursorów ekspresjonizmu. Jego prace skupiają się na wielkich ludzkich tragediach między erosem a śmiercią. Munch bezlitośnie i dobitnie przedstawiał najgłębsze ludzkie uczucia.
Przytłaczająca atmosfera jego najsłynniejszego dzieła „Krzyk” była typowa dla Munch, który w swojej sztuce często zajmował się egzystencjalnymi pytaniami dotyczącymi życia, przede wszystkim strachem, rozpaczą, melancholią, smutkiem, śmiercią, miłością i zazdrością. W tym ponurym wyborze tematów można dostrzec nawiązania do jego biografii: Munch wcześnie stracił matkę i siostrę i przez całe życie zmagał się z depresją i uzależnieniem od alkoholu. Jak mało który artysta, Munch potrafił wyrazić swój stan duszy i w imponujący sposób przenieść na płótno tematy budzące silne emocje. Maluje wprawdzie w sposób figuratywny, ale jego motywy wydają się dziwnie zdeformowane, a styl malarski bardzo dynamiczny, z użyciem mocnych kolorów. Innowacyjny język obrazowy i sposób symbolicznego przedstawiania stanów duszy sprawiły, że Edvard Munch stał się prekursorem ekspresjonizmu i jednym z najważniejszych malarzy XIX i XX wieku.
Latem 2004 roku dwa najsłynniejsze obrazy Muncha, „Krzyk” i „Madonna”, zostały skradzione z Muzeum Muncha w Oslo w najbardziej spektakularnej kradzieży dzieł sztuki naszych czasów. Dopiero w sierpniu 2006 roku udało się odzyskać obrazy. „Krzyk” – najsłynniejsze dzieło ekspresjonizmu na świecie – zostało tak poważnie uszkodzone, że do dziś nie można go ponownie wystawić.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.