Obraz "Święty Marcin i żebrak" (ok. 1597-1599), oprawiony w ramę
Obraz "Święty Marcin i żebrak" (ok. 1597-1599), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
reprodukcja na papierze | oprawiona | oszklona | rozmiar 48 x 29 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Święty Marcin i żebrak" (ok. 1597-1599), oprawiony w ramę
Obraz przedstawia scenę z legendy o świętym Marcinie: święty rozcina swój płaszcz i oddaje jego połowę żebrakowi.
Oryginał: ok. 1597-1599, olej na płótnie. Wymiary 193,5 x 103 cm w National Gallery of Art w Waszyngtonie i 110 x 63 cm w Art Institute of Chicago.
Wysokiej jakości edycja na papierze. Oprawiony w ramę z litego drewna w kolorze srebrnym, przeszklony. Rozmiar 48 x 29 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O El Greco
El Greco (1541–1614) urodził się na Krecie, a jego prawdziwe imię brzmiało Dominikos Theotokopoulos. Artysta znany jako „El Greco” (z hiszpańskiego: „Grek”) ze względu na swoje pochodzenie był jednym z najwybitniejszych malarzy późnego renesansu i manieryzmu.
We Włoszech pracował w pracowni Tycjana, a ważną inspirację czerpał od Tintoretta. W Rzymie zapoznał się z dziełami Michała Anioła. W hiszpańskim Toledo został nadwornym malarzem Filipa II i prowadził dużą pracownię.
Dzięki swojej nowatorskiej twórczości malarskiej El Greco znacznie wyprzedzał swoje czasy: łączył wpływy grecko-bizantyjskie z manieryzmem, nadając w ten sposób sztuce renesansowej nowe brzmienie, zorientowane na to, co wizjonerskie i niematerialne. Malował swoje postacie jako wydłużone, smukłe i o delikatnej budowie ciała na tle, z którego jaskrawo wyłaniają się poszczególne kolory.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.