Obraz "Hallig", wersja w czarno-złotej ramie
Obraz "Hallig", wersja w czarno-złotej ramie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 199 egzemplarzy | numerowana | certyfikat | reprodukcja, druk Giclée na papierze czerpanym Hahnemühle akwarela | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar ok. 55 x 68 cm (wys./szer.)
Wideo
Szczegółowy opis
Obraz "Hallig", wersja w czarno-złotej ramie
"Kolory były moim szczęściem i wydawało mi się, że kochają moje ręce". Tymi słowami Emil Nolde opisywał swoją sztukę. Po żmudnych początkach jego sztuka miała uczynić go jednym z najważniejszych malarzy XX wieku. Nie tylko użycie jasnych, świetlistych kolorów charakteryzuje jego prace na płótnie, ale może nawet bardziej jego słynne akwarele. Nolde jest uważany za "magika", który intuicyjnie rozumiał, jak nadać swoim motywom ekspresyjną dramaturgię kolorów o ogromnym wpływie emocjonalnym. Podczas gdy czarne i ciemnoniebieskie fale jego sztormowego Hallig sprawiają, że zagrożenie jest nie tylko widoczne, ale niemal namacalne, obraz znacznie się rozjaśnia w kierunku nieba, a niewidzialne słońce już zabarwia groźną formację chmur na złoty i pełen nadziei żółty kolor. Przedstawiony motyw i dobrana kompozycja kolorystyczna są równie ważne - oba "opowiadają".
W ten sposób Nolde okazuje się bardzo nowoczesnym artystą, którego prace były nadal postrzegane jako awangardowe i przełomowe w powojennych Niemczech i który był konsekwentnie reprezentowany na pierwszych trzech wystawach documenta w 1955, 1959 i 1964 roku.
Oryginał: Aquarelle na papierze czerpanym, 33,7 x 47 cm, Ada and Emil Nolde Foundation Seebüll.
Wysokiej jakości edycja muzealna Fine Art Giclée reprodukowana w oryginalnym rozmiarze, kolory pigmentowe na oryginalnym ręcznie robionym papierze akwarelowym Hahnemühle. Limitowana edycja 199 egzemplarzy, numerowana z certyfikatem. Rozmiar motywu ok. 34 x 47 cm (wys./szer./wys.). Rozmiar arkusza ok. 49 x 62 cm (wys./szer.). Odporny na kurz, oszklony i oprawiony w szlachetną czarno-złotą ramę z litego drewna z passe-partout. Rozmiar ok. 55 x 68 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition. Opublikowano we współpracy z Nolde Stiftung Seebüll. © 2021 Fundacja Nolde Seebüll
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: Oprawione 1
O Emil Nolde
1867-1956 - niemiecki ekspresjonista
Emil Nolde urodził się jako Hans Emil Hansen, a w 1902 roku przyjął pseudonim nawiązujący do miejsca swojego urodzenia. Nolde jest uważany za jednego z najważniejszych niemieckich ekspresjonistów. Po tym, jak nie został przyjęty do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, przeniósł się do Paryża, aby studiować w Académie Julien. Od 1905 roku mieszkał i tworzył na duńskiej wyspie Alsen oraz w Berlinie. Przez krótki czas był członkiem rewolucyjnej grupy ekspresjonistów „Die Brücke” (Most) oraz berlińskiej secesji.
Wkrótce po opuszczeniu stowarzyszenia artystycznego „Die Brücke” pod koniec 1907 roku Nolde spotkał w Berlinie norweskiego malarza Edvarda Muncha, którego twórczość wywarła na nim ogromne wrażenie. Podczas wizyty swojego przyjaciela Hansa Fehra w 1908 roku zaczął odkrywać technikę malarstwa akwarelowego i w końcu nauczył się ją wirtuozersko wykorzystywać.
Obecnie dorobek Nolde obejmuje liczne prace akwarelowe, obrazy olejne, prace graficzne i kilka rzeźb. Charakterystyczne jest jego intensywne użycie koloru. Chociaż artysta zawsze pozostawał figuratywny w swoich motywach (np. pejzaże, kwiaty, sceny miejskie, motywy religijne), swoje obrazy „komponował” wyłącznie z koloru. Kiedy w 1927 roku Nolde wprowadził się do swojego ceglanego domu „Seebüll” w Neukirchen w północnych Niemczech, otoczył go dużym ogrodem, który dostarczał mu mnóstwo motywów.
Badania od dawna wskazywały, że stanowisko Nolde'a wobec narodowego socjalizmu było problematyczne. Jego wykluczenie z Rzeszyjskiej Izby Sztuk Pięknych wiązało się z zakazem wystawiania, sprzedaży i publikacji. Nolde wielokrotnie starał się o rehabilitację i uznanie jako artysta państwowy. Jednak do końca odmawiano mu tego prawa. Jego malarstwo po prostu nie było formalnie zgodne z ideami nazistów.
Na otwarciu niesławnej wystawy „Sztuka zdegenerowana” pokazano 48 jego prac, a ponad 1000 dzieł zostało skonfiskowanych. Jednak dzięki swoim kontaktom Nolde był w stanie odzyskać znaczną część tych prac.
Pomimo aktywnego poparcia dla systemu, od 1941 roku miał zakaz pracy. Zakaz ten nie obejmował jednak ogólnego zakazu malowania, jak często później informowano. Podczas wojny stworzył ponad 1000 tak zwanych „niepomalowanych obrazów” w zaciszu swojego domu. Termin ten pierwotnie odnosił się do funkcji tych niewielkich akwareli jako studiów i wstępnych szkiców, które nie zostały przekształcone w duże obrazy. Po 1945 roku te niewątpliwie urocze artystycznie dzieła i ich nazwa przyczyniły się do mistyfikacji Nolde jako prześladowanego artysty.
Pomimo sprzecznych poglądów ideologicznych Nolde jako osoby, wartość artystyczna jego twórczości pozostaje do dziś niekwestionowana. Sposób, w jaki Nolde potrafi sprawić, że kolory obrazu olejnego lub akwareli świecą od wewnątrz, nie ma sobie równych.
Dzieła Emila Nolde'a znajdują się w kolekcjach renomowanych muzeów na całym świecie, m.in. w Art Institute w Chicago, Ermitażu w Sankt Petersburgu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Brücke Museum w Berlinie, Albertinie w Wiedniu i Kunstmuseum w Bazylei. Ponadto w Seebüll i Berlinie powstały fundacje poświęcone jego pamięci.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.