Rzeźba "Stojąca kobieta" (1913/14), brąz
Rzeźba "Stojąca kobieta" (1913/14), brąz
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | znak odlewniczy | certyfikat | brąz | cyzelowany | patynowany | oryginalny rozmiar | rozmiar 27,5 x 5,5 x 3 cm (wys./szer./gł.) | waga 1 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Stojąca kobieta" (1913/14), brąz
Kiedy w latach 1913-1914 Emil i Ada Nolde udali się z ekspedycją naukowo-badawczą na Morza Południowe, była to przygoda życia. Nolde był zafascynowany pozornie rajskim krajobrazem, ale przede wszystkim mieszkańcami, których tam spotkał. Stworzył liczne obrazy, szkice i rysunki, a także kilka rzeźb. Nawet po powrocie temat mórz południowych miał zajmować Noldego przez długi czas.
"Stosunkowo mało znany jest fakt, że Emil Nolde rozpoczął swój rozwój artystyczny jako wyszkolony rzeźbiarz w drewnie i rzeźbiarz mebli. Był zatem bardzo dobrze zaznajomiony z drewnem, kiedy ponownie zajął się techniką rzeźbienia podczas swojej podróży na morza południowe w latach 1913/14. Podczas tej podróży stworzył niewielką serię rzeźb. Wszystkie są częścią jego majątku w Fundacji Ady i Emila Nolde w Seebüll.
Motywem przewodnim tych rzeźb jest centralny temat, który charakteryzuje jego sztukę: człowiek. Interesowało go odwzorowanie charakteru pod powierzchnią i podstawowych cech przedstawionych osób. Sprawia mi wielką przyjemność, że dzięki tej rzeźbie, reprodukowanej w doskonałej jakości, kolejny aspekt twórczości Noldego staje się znany wybranej publiczności". (Dr Christian Ring, dyrektor Fundacji Nolde w Seebüll) Szlachetna rzeźba z brązu, odlana ręcznie w procesie traconego wosku, cyzelowana i patynowana. Bezpośrednio formowana z oryginału i reprodukowana w oryginalnym rozmiarze. Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych. Na cokole (wykonanym z brązu) znajduje się podpis Nolde'a oraz znak odlewni. ars mundi Exclusive Edition, wydana we współpracy z Fundacją Nolde Seebüll. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary 27,5 x 5,5 x 3 cm (wys./szer./wys.). Waga 1 kg.
O Emil Nolde
1867-1956 - niemiecki ekspresjonista
Emil Nolde urodził się jako Hans Emil Hansen, a w 1902 roku przyjął pseudonim nawiązujący do miejsca swojego urodzenia. Nolde jest uważany za jednego z najważniejszych niemieckich ekspresjonistów. Po tym, jak nie został przyjęty do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, przeniósł się do Paryża, aby studiować w Académie Julien. Od 1905 roku mieszkał i tworzył na duńskiej wyspie Alsen oraz w Berlinie. Przez krótki czas był członkiem rewolucyjnej grupy ekspresjonistów „Die Brücke” (Most) oraz berlińskiej secesji.
Wkrótce po opuszczeniu stowarzyszenia artystycznego „Die Brücke” pod koniec 1907 roku Nolde spotkał w Berlinie norweskiego malarza Edvarda Muncha, którego twórczość wywarła na nim ogromne wrażenie. Podczas wizyty swojego przyjaciela Hansa Fehra w 1908 roku zaczął odkrywać technikę malarstwa akwarelowego i w końcu nauczył się ją wirtuozersko wykorzystywać.
Obecnie dorobek Nolde obejmuje liczne prace akwarelowe, obrazy olejne, prace graficzne i kilka rzeźb. Charakterystyczne jest jego intensywne użycie koloru. Chociaż artysta zawsze pozostawał figuratywny w swoich motywach (np. pejzaże, kwiaty, sceny miejskie, motywy religijne), swoje obrazy „komponował” wyłącznie z koloru. Kiedy w 1927 roku Nolde wprowadził się do swojego ceglanego domu „Seebüll” w Neukirchen w północnych Niemczech, otoczył go dużym ogrodem, który dostarczał mu mnóstwo motywów.
Badania od dawna wskazywały, że stanowisko Nolde'a wobec narodowego socjalizmu było problematyczne. Jego wykluczenie z Rzeszyjskiej Izby Sztuk Pięknych wiązało się z zakazem wystawiania, sprzedaży i publikacji. Nolde wielokrotnie starał się o rehabilitację i uznanie jako artysta państwowy. Jednak do końca odmawiano mu tego prawa. Jego malarstwo po prostu nie było formalnie zgodne z ideami nazistów.
Na otwarciu niesławnej wystawy „Sztuka zdegenerowana” pokazano 48 jego prac, a ponad 1000 dzieł zostało skonfiskowanych. Jednak dzięki swoim kontaktom Nolde był w stanie odzyskać znaczną część tych prac.
Pomimo aktywnego poparcia dla systemu, od 1941 roku miał zakaz pracy. Zakaz ten nie obejmował jednak ogólnego zakazu malowania, jak często później informowano. Podczas wojny stworzył ponad 1000 tak zwanych „niepomalowanych obrazów” w zaciszu swojego domu. Termin ten pierwotnie odnosił się do funkcji tych niewielkich akwareli jako studiów i wstępnych szkiców, które nie zostały przekształcone w duże obrazy. Po 1945 roku te niewątpliwie urocze artystycznie dzieła i ich nazwa przyczyniły się do mistyfikacji Nolde jako prześladowanego artysty.
Pomimo sprzecznych poglądów ideologicznych Nolde jako osoby, wartość artystyczna jego twórczości pozostaje do dziś niekwestionowana. Sposób, w jaki Nolde potrafi sprawić, że kolory obrazu olejnego lub akwareli świecą od wewnątrz, nie ma sobie równych.
Dzieła Emila Nolde'a znajdują się w kolekcjach renomowanych muzeów na całym świecie, m.in. w Art Institute w Chicago, Ermitażu w Sankt Petersburgu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Brücke Museum w Berlinie, Albertinie w Wiedniu i Kunstmuseum w Bazylei. Ponadto w Seebüll i Berlinie powstały fundacje poświęcone jego pamięci.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.