Rzeźba "Czytający mnisi III" (1932), redukcja w brązie
Rzeźba "Czytający mnisi III" (1932), redukcja w brązie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | znak odlewniczy | certyfikat | brąz | cyzelowany | polerowany | patynowany | redukcja | rozmiar 22 x 16,5 x 14 cm (wys./szer./gł.) | waga 4,2 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Czytający mnisi III" (1932), redukcja w brązie
Barlach był jednym z czołowych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu i słynął z rzeźb w drewnie i brązie. Nad motywem czytających mnichów pracował już w 1921 roku. W tym dziele z brązu z 1932 roku, dla którego istniała drewniana wersja, zintensyfikował ekspresję liniowych fałd szaty poprzez redukcję, a tym samym połączył bryłę siedzących mnichów.
Inspirował się XIV-wieczną sztuką Florencji oraz rzeźbami i obrazami mistrza Bertrama (1345-1415). Bertram stworzył Ołtarz Grabowski w 1379 roku, który jest obecnie wystawiany w hamburskiej Kunsthalle i wykazuje prymitywny dar narracji. Awangardowa wizja Barlacha starała się odzyskać tę fundamentalną moc. Drewniana wersja została uznana przez nazistów za "sztukę zdegenerowaną" w 1937 roku na wystawie w Monachium. Jednak dzieło Barlacha przetrwało i zostało uznane i reprezentowane na całym świecie w najważniejszych kolekcjach.
Rzeźba "Czytający mnisi III":
Kierując się współczuciem i zaangażowaniem społecznym, twórcza moc Barlacha skutkuje koncentracją i internalizacją. Wspólne traktowanie powierzchni, w połączeniu z krzywiznami fałd, jest jak wdychanie i wydychanie - witalna spójność.
Krąg, który zaczyna się od głowy lewego mnicha, przechodzi przez ramię i rękę do otwartej księgi, przechodzi na ramię prawego mnicha i zamyka się na ramieniu i pochyleniu głowy. Ten krąg jest miejscem komunikacji między dwoma osobami a księgą. Przeczytali i zrozumieli. W ciszy poza ulotnym procesem życia odnaleźli spokój.
Rozpoznajemy drobne niuanse zaprojektowanej równowagi w złożonych dłoniach mnicha po prawej stronie, unoszących się jak symbol przed dwoma fałdami jego liny. Praca Barlacha staje się ustami prawdy.
"Polecam tę pracę jako znaczący współczesny dokument, przed którym możemy nabrać czci. Jego wielki potencjał polega dziś na tym, że wskazuje drogę z dala od modnych i trywialnych doznań codziennego życia, drogę do odkrycia istoty tego, co znaczy być człowiekiem: Zadawać pytania, rozeznawać, dojść do wniosku, że odnaleźć samego siebie. Mnisi czytający III dają przykład. Ilustrują adres i pocieszenie płynące z książek. Radość i głębia w zrozumieniu świata mogą wynikać z wiersza, tak jak z tej rzeźby. Poprzez swoje formy Barlach daje nam część nieskończonej spójności stworzenia, wymagania, których potrzebujemy, aby zbliżyć się do sensu życia. To jest religijny aspekt jego sztuki, miłość". (Dr Friedhelm Häring, były dyrektor i kurator muzeum) Rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie cyzelowana, polerowana i patynowana. Bezpośrednio uformowana z oryginału i zmniejszona w rozmiarze (redukcja). Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i z podpisem "E. Barlach" zaczerpniętym z oryginału oraz znakiem odlewni. ars mundi Exclusive Edition. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary 22 x 16,5 x 14 cm (wys./szer./wys.), waga 4,2 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Ernst Barlach
1870-1938, rzeźbiarz, pisarz i rysownik
Ernst Barlach urodził się 2 stycznia 1870 roku w Wedel w Niemczech, a zmarł 24 października 1938 roku w Rostocku w Niemczech. Zajmuje wyjątkową pozycję w niemieckim ekspresjonizmie. Jako grafik, rysownik, pisarz, a przede wszystkim rzeźbiarz, Barlach stworzył kamienie milowe w historii sztuki. Rzeźby Barlacha mają szczególny efekt, ponieważ dążą do ekstremalnego doświadczenia granic i ich przedstawienia. Są to dzieła o wielowarstwowym znaczeniu, w których artysta na pierwszy plan wysunął istotę człowieka oraz to, co stoi ponad nim samym i światem.
Intencja Barlacha jest głęboko zakorzeniona w jego wnętrzu. Ukształtowany przez wojnę i trudne warunki życia, doświadcza zarówno cierpienia, jak i szczęścia. W centrum jego twórczości zawsze znajduje się człowiek: Ecce homo.
„Nie pragnę niczego więcej, jak tylko być artystą, najlepiej jak potrafię. Wierzę, że to, czego nie da się wyrazić poprzez dzieło, może przejść w posiadanie innego poprzez formy. Moja radość i impuls twórczy nieustannie krążą wokół problemów sensu życia i innych wielkich gór w sferze duchowej”. (Ernst Barlach)
W 1925 roku Ernst Barlach został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1933 roku został mianowany kawalerem klasy pokoju orderu „Pour le Mérite”. W 1937 roku narodowi socjaliści usunęli jego dzieła z publicznych kolekcji i przestrzeni, nazywając je „sztuką zdegenerowaną”. 24 października 1938 roku Ernst Barlach zmarł w Rostocku.
Obecnie dzieła Ernsta Barlacha stanowią integralną część wiodących muzeów i kolekcji, a jeśli są dostępne, osiągają rekordowe ceny na aukcjach.
„Śpiewający człowiek” stał się najbardziej znaną rzeźbą Ernsta Barlacha, ikoną modernizmu. Zdobi ilustrowane książki i plakaty na całym świecie, a oryginalna edycja jest stałym elementem kolekcji największych muzeów świata, w tym Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA) w Nowym Jorku.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.