Rzeźba "Czytający uczeń klasztoru" (1930), redukcja w brązie
Rzeźba "Czytający uczeń klasztoru" (1930), redukcja w brązie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | znak odlewniczy | certyfikat | brąz | cyzelowany | polerowany | patynowany | redukcja | wymiary 24 x 15,5 x 9 cm (wys./szer./gł.) | waga ok. 4 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Czytający uczeń klasztoru" (1930), redukcja w brązie
"Ernst Barlach wykonał jedną czwartą swoich prac rzeźbiarskich z drewna. W 1909 roku powiedział: "Gotyckie rzeźby w drewnie są dla mnie objawieniem". W 1930 r. Barlach wyrzeźbił z drewna dębowego niemal naturalnej wielkości "Ucznia czytającego w klasztorze" o wysokości 114,8 cm. Gertrudy w Güstrow, jest częścią serii dzieł przedstawiających czytających mnichów.
Majestatyczną bryłę tej postaci można teraz podziwiać również jako ars mundi Exclusive Edition w małej rzeźbie z brązu. Z podróży do Rosji Barlach przywiózł dwa podstawowe wrażenia, które są kluczowe dla całej jego twórczości. Pierwszym z nich jest człowiek, który jest fatalnie połączony z ziemią i dlatego może być uważany za roślinę ziemi. A potem jest wędrująca, poszukująca istota ludzka, ta, która jest introwertyczna i słucha. Swoją rzeźbą Barlach przedstawia tę transformację z ciężkości ziemi w duchowość.
Jest to możliwa transformacja każdego człowieka, podstawowy wydźwięk jego imponującego dzieła "Czytanie przez ucznia klasztoru". Oto młody człowiek, który otrzymuje najlepsze możliwe szkolenie w szkole klasztornej, siedzi z prawie zamkniętymi oczami, ponieważ może znaleźć odpowiedzi tylko na drodze do poszukiwania sensu w sobie. Słowo, które przeczytał, nie przeszło obok niego. Przyciągnęło się do niego, weszło w jego ciało i twarz jako sam sens jego istnienia, jako to, co jest solidne, co jest niezniszczalne. Czytający uczeń klasztoru zrozumiał słowo prawdy w jednej sekundzie świata, pytanie, które prawdopodobnie zdeterminuje całe jego życie: "Kim jesteś?". (Dr Friedhelm Häring, emerytowany dyrektor i kustosz muzeum) Rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie cyzelowana, polerowana i patynowana. Odlana z oryginału i pomniejszona (redukcja). Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i z podpisem "E. Barlach" pobranym z oryginału oraz znakiem odlewni. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary 24 x 15,5 x 9 cm (wys./szer./wys.). Waga ok. 4 kg. ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
schnelle Lieferung, super Artikel
Bestellung und Zusendung der bestellten Ware konnten nicht besser sein.
Seit Jahren hoffte ich auf eine Replik des „Klosterschülers“. Jetzt gibt es sie, und sie steht zwischen meinen Büchern. Ich liebe diese Skulptur, seit ich zum ersten Mal Anderschs „Sansibar…“ gelesen habe. Einfach wundervoll.
Eine wunderbare Arbeit. Bin mit dem Kauf sehr zufrieden
O Ernst Barlach
1870-1938, rzeźbiarz, pisarz i rysownik
Ernst Barlach urodził się 2 stycznia 1870 roku w Wedel w Niemczech, a zmarł 24 października 1938 roku w Rostocku w Niemczech. Zajmuje wyjątkową pozycję w niemieckim ekspresjonizmie. Jako grafik, rysownik, pisarz, a przede wszystkim rzeźbiarz, Barlach stworzył kamienie milowe w historii sztuki. Rzeźby Barlacha mają szczególny efekt, ponieważ dążą do ekstremalnego doświadczenia granic i ich przedstawienia. Są to dzieła o wielowarstwowym znaczeniu, w których artysta na pierwszy plan wysunął istotę człowieka oraz to, co stoi ponad nim samym i światem.
Intencja Barlacha jest głęboko zakorzeniona w jego wnętrzu. Ukształtowany przez wojnę i trudne warunki życia, doświadcza zarówno cierpienia, jak i szczęścia. W centrum jego twórczości zawsze znajduje się człowiek: Ecce homo.
„Nie pragnę niczego więcej, jak tylko być artystą, najlepiej jak potrafię. Wierzę, że to, czego nie da się wyrazić poprzez dzieło, może przejść w posiadanie innego poprzez formy. Moja radość i impuls twórczy nieustannie krążą wokół problemów sensu życia i innych wielkich gór w sferze duchowej”. (Ernst Barlach)
W 1925 roku Ernst Barlach został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1933 roku został mianowany kawalerem klasy pokoju orderu „Pour le Mérite”. W 1937 roku narodowi socjaliści usunęli jego dzieła z publicznych kolekcji i przestrzeni, nazywając je „sztuką zdegenerowaną”. 24 października 1938 roku Ernst Barlach zmarł w Rostocku.
Obecnie dzieła Ernsta Barlacha stanowią integralną część wiodących muzeów i kolekcji, a jeśli są dostępne, osiągają rekordowe ceny na aukcjach.
„Śpiewający człowiek” stał się najbardziej znaną rzeźbą Ernsta Barlacha, ikoną modernizmu. Zdobi ilustrowane książki i plakaty na całym świecie, a oryginalna edycja jest stałym elementem kolekcji największych muzeów świata, w tym Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA) w Nowym Jorku.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.