Rzeźba "Kobieta na wietrze" (1931), redukcja w brązie
Rzeźba "Kobieta na wietrze" (1931), redukcja w brązie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 kopii | brąz | patynowany | numerowany | sygnatura | stempel odlewniczy | certyfikat | redukcja | rozmiar 7.3 x 32 x 5.5 cm (w/h/d) | waga 1.95 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Kobieta na wietrze" (1931), redukcja w brązie
"Wspólnota świętych" Ernsta Barlacha: Symbole ludzkiej egzystencji Ernst Barlach był bardzo szanowany jako pisarz i rzeźbiarz figuratywny aż do lat trzydziestych XX wieku. W 1925 roku został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W tym okresie stworzył również różne monumentalne pomniki, które stały się znane na całym świecie (w tym "Pomnik Güstrow" i słynny "Pływający Anioł" znajdujący się w katedrze w Güstrow). Jednak w 1934 roku sytuacja się odwróciła. Kiedy Barlach dobiegał sześćdziesiątki, naziści uznali jego dzieła za "zdegenerowane" i usunęli je z muzeów. Stworzone przez niego pomniki zostały zniszczone. Znajdujący się w katedrze w Güstrow "Pływający Anioł" został nawet przetopiony - i gdyby przyjaciele nie ukryli do końca wojny drugiej kopii, dzieło przepadłoby do dziś.
Podobny los spotkał rzeźby "Kobieta na wietrze" i "Śpiewak". Zostały skonfiskowane wraz z około 380 innymi pracami Barlacha. Ich wybawcą był również ich klient: Carl Georg Heise, dyrektor muzeum w Lubece. Zachęcił on Barlacha w 1929 roku do zaprojektowania zespołu rzeźb pod tytułem "Wspólnota świętych" dla zachodniej fasady kościoła św. Katarzyny w Lubece. Miało ich być 16, ale w latach 1930-1932 zrealizowano tylko trzy ("Żebrak", "Śpiewak" i "Kobieta na wietrze"). Trzy inne figury: "The Bound", "The Pilgrim" i "The Hornblower" zachowały się we wstępnych modelach. Carl Georg Heise został zwolniony w 1933 roku, ale zastrzegł istniejące trzy figury jako własność prywatną. W 1939 roku, rok po śmierci Barlacha, zostały mu przekazane i tak przetrwały okres wojny "w pudłach [...] pod werandą w domu mojej teściowej", jak później relacjonował. Dopiero w 1947 r. trafiły do wyznaczonych nisz kościoła św. Katarzyny.
Efekt przestrzenny gotyckiego kościoła i ciasnota nisz jako miejsca instalacji zdeterminowały pomysły Barlacha dotyczące formy. Bliskość średniowiecznej rzeźby jest niewątpliwa. Barlach nie tworzył jednak postaci świętych w ikonografii chrześcijańskiej. Tworzył raczej symbole ludzkiej egzystencji, postacie ludzkie zwrócone ku światu, "cierpiące i przemienione, każdy na swój sposób zmagający się ze swoim Bogiem" (Carl Georg Heise).
Rzeźba "Kobieta na wietrze":
Złożona szata otaczająca ciało charakteryzuje fizyczność stojącej młodej kobiety i koncentruje wzrok na głowie, która służy jako jedyny środek wyrazu. Brąz na podstawie pomniejszonego modelu z 1931 roku, odlany ręcznie w procesie traconego wosku i patynowany. Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i z podpisem "E. Barlach" pobranym z oryginału oraz znakiem odlewni. ars mundi Exclusive Edition, opublikowana we współpracy z Ernst Barlach Society. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i limitacją. Wymiary 7,3 x 32 x 5,5 cm (w/h/d), waga 1,95 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wunderschöne Skulptur, sehr schnelle Lieferung.
Trifft zu 100% meine Erwartungen!
Bin zufrieden mit der schönen Plastik
Sehr schöne Reduktion; schnelle Lieferung; die Patinierung der Bronze leider stellenweise sehr unterschiedlich
Sehr gute Replik, Kompliment an die Gießerei !
Bin großer Fan der Barlach-Skulpturen und inzwischen kann ich mich täglich an fünf ars mundi Bronze-Skulpturen erfreuen... als Neuzugang ist – sehr sorgfältig verpackt - die 'Frau im Wind' eingetroffen, die ebenfalls in bester Qualität hergestellt wurde... schade, dass das Zertifikat dazu nicht mehr in im ursprünglichen Format gedruckt wird - die frühere Doppelkarte im DIN A5-Format kann aufgeklappt in einer DIN A4-Hülle gut aufbewahrt werden... und für Online-Besteller wäre die Übermittlung der PaketNr. zur Sendungsverfolgung sehr wünschenswert!
Skulptur entspricht vollständig meinen Erwartungen
Ernst Barlach und seine Plastiken werden nie eine Mode sein. Und das ist gut so, sind und bleiben diese damit immer etwas ausgesprochenes Besonderes!Ich muß keine Originale besitzen, bin auf eine Art und Weise immer sehr zufrieden, wenn ich bei Barlach in Güstrow sein kann. Und es sei fast ein Geheimtip, wenn man nach Güstrow im Winter fährt. Dann herrscht im Atelier am Heidberg, in der Gertrudenkapelle oder beim Schwebenden eine zufriedenmachende Ruhe. Die verkleinerten Kopien finde ich nicht minder schön und bin damit mehr als zufrieden!
O Ernst Barlach
1870-1938, rzeźbiarz, pisarz i rysownik
Ernst Barlach urodził się 2 stycznia 1870 roku w Wedel w Niemczech, a zmarł 24 października 1938 roku w Rostocku w Niemczech. Zajmuje wyjątkową pozycję w niemieckim ekspresjonizmie. Jako grafik, rysownik, pisarz, a przede wszystkim rzeźbiarz, Barlach stworzył kamienie milowe w historii sztuki. Rzeźby Barlacha mają szczególny efekt, ponieważ dążą do ekstremalnego doświadczenia granic i ich przedstawienia. Są to dzieła o wielowarstwowym znaczeniu, w których artysta na pierwszy plan wysunął istotę człowieka oraz to, co stoi ponad nim samym i światem.
Intencja Barlacha jest głęboko zakorzeniona w jego wnętrzu. Ukształtowany przez wojnę i trudne warunki życia, doświadcza zarówno cierpienia, jak i szczęścia. W centrum jego twórczości zawsze znajduje się człowiek: Ecce homo.
„Nie pragnę niczego więcej, jak tylko być artystą, najlepiej jak potrafię. Wierzę, że to, czego nie da się wyrazić poprzez dzieło, może przejść w posiadanie innego poprzez formy. Moja radość i impuls twórczy nieustannie krążą wokół problemów sensu życia i innych wielkich gór w sferze duchowej”. (Ernst Barlach)
W 1925 roku Ernst Barlach został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1933 roku został mianowany kawalerem klasy pokoju orderu „Pour le Mérite”. W 1937 roku narodowi socjaliści usunęli jego dzieła z publicznych kolekcji i przestrzeni, nazywając je „sztuką zdegenerowaną”. 24 października 1938 roku Ernst Barlach zmarł w Rostocku.
Obecnie dzieła Ernsta Barlacha stanowią integralną część wiodących muzeów i kolekcji, a jeśli są dostępne, osiągają rekordowe ceny na aukcjach.
„Śpiewający człowiek” stał się najbardziej znaną rzeźbą Ernsta Barlacha, ikoną modernizmu. Zdobi ilustrowane książki i plakaty na całym świecie, a oryginalna edycja jest stałym elementem kolekcji największych muzeów świata, w tym Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA) w Nowym Jorku.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.