Rzeźba "Pasterz w czasie burzy" (1908), redukcja w brązie
Rzeźba "Pasterz w czasie burzy" (1908), redukcja w brązie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | znak odlewniczy | certyfikat | brąz | patynowany | redukcja | rozmiar 27,5 x 25 x 13 cm (wys./szer./gł.) | waga 4,8 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Pasterz w czasie burzy" (1908), redukcja w brązie
Wbrew wszelkim przeciwnościom: "Pasterz w czasie burzy" Ernsta Barlacha. ars mundi Exclusive Edition, opublikowane we współpracy z Kunsthalle Bremen.
Ernst Barlach jest jednym z najważniejszych przedstawicieli realizmu i ekspresjonizmu. Podczas studiów podróżował do Hamburga, Drezna i Paryża. Po podróży do Rosji, która wywarła na niego kształtujący wpływ, od 1907 roku tworzył swoje pierwsze drewniane rzeźby i figury z brązu. Zawarł w nich swoje wrażenia z rosyjskiej sztuki ludowej, które są obecnie uważane za jego najbardziej znane dzieła. Wśród nich jest figura "Pasterz w czasie burzy" z 1908 roku, której oryginał został wykonany w drewnie lipowym i był pierwszą dużą drewnianą rzeźbą Barlacha.
Z opuszczoną głową i kapeluszem naciągniętym na twarz prawą ręką, brodaty pasterz walczy z wiatrem. Lewą przyciąga rąbek szerokiego, rozwianego płaszcza blisko ciała. Tuż za nim podąża pies, szukając schronienia między nogami pasterza i pod powiewającym czubkiem jego płaszcza. Na wstępnym rysunku, który jest obecnie własnością prywatną, Barlach przygotował motyw już rok wcześniej. W rzeźbie człowiek i zwierzę łączą się na prawie owalnym cokole, tworząc trójkątną kompozycję, która wydaje się przeć naprzód wbrew oporowi wiatru, jak dziób statku. Delikatnie kołyszące się kontury płaszcza ożywiają zamkniętą strukturę grupy postaci.
Barlach już w swoich wczesnych pracach zajmował się ludźmi i warunkami ich życia. Rzeźba "Pasterz w czasie burzy" jest pierwszą z serii prac Barlacha, które ukazują człowieka w konfrontacji z siłami zewnętrznymi. Burzę i wiatr pojmował jako przejaw nadludzkich sił. Malarz i mecenas sztuki z Bremy, Leopold Biermann, nabył rzeźbę w 1908 roku na 16. wystawie Berlińskiej Secesji i podarował ją Kunsthalle Bremen. W ten sposób "Pasterz w czasie burzy" stał się pierwszym dziełem Barlacha, które trafiło do publicznej kolekcji sztuki.
Rzeźba "Pasterz w czasie burzy": Oryginał: Drewno Catalogue raisonné Laur II 140.
Szlachetny brąz, odlany w procesie traconego wosku, ręcznie rzeźbiony, polerowany i patynowany. Bezpośrednio uformowany z oryginału i zmniejszony w rozmiarze (redukcja). Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i z podpisem "E. Barlach", odtworzonym z oryginału, a także znakiem rozpoznawczym odlewni. ars mundi Exclusive Edition, opublikowana we współpracy z Kunsthalle Bremen. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary 27,5 x 25 x 13 cm (wys./szer./gł.). Waga 4,8 kg.
"Kunsthalle Bremen posiada jedną z najobszerniejszych kolekcji ekspresjonistycznego rzeźbiarza Ernsta Barlacha z wieloma ważnymi rzeźbami i całą pracą drukarską. Cieszymy się więc, że możemy podzielić się ze światem reprodukcją jego głównego dzieła "Pasterz w czasie burzy". Rzeźbiona drewniana rzeźba została stworzona w 1908 roku i podarowana muzeum zaledwie rok później. Dla mnie symbolizuje ona uniwersalną ideę, że wyzwania są częścią życia. Łatwa droga nie zawsze jest właściwa, jeśli chcesz osiągnąć swoje cele lub podążać za swoimi obowiązkami". (Prof. Dr Christoph Grunenberg, dyrektor Kunsthalle Bremen)
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Hervorragender Service, wie üblich.
Die Skulptur entspricht völlig meinen Erwartungen;
Saubere Arbeit
Wunderbare Skulptur, mehr brauch man nicht zu sagen
O Ernst Barlach
1870-1938, rzeźbiarz, pisarz i rysownik
Ernst Barlach urodził się 2 stycznia 1870 roku w Wedel w Niemczech, a zmarł 24 października 1938 roku w Rostocku w Niemczech. Zajmuje wyjątkową pozycję w niemieckim ekspresjonizmie. Jako grafik, rysownik, pisarz, a przede wszystkim rzeźbiarz, Barlach stworzył kamienie milowe w historii sztuki. Rzeźby Barlacha mają szczególny efekt, ponieważ dążą do ekstremalnego doświadczenia granic i ich przedstawienia. Są to dzieła o wielowarstwowym znaczeniu, w których artysta na pierwszy plan wysunął istotę człowieka oraz to, co stoi ponad nim samym i światem.
Intencja Barlacha jest głęboko zakorzeniona w jego wnętrzu. Ukształtowany przez wojnę i trudne warunki życia, doświadcza zarówno cierpienia, jak i szczęścia. W centrum jego twórczości zawsze znajduje się człowiek: Ecce homo.
„Nie pragnę niczego więcej, jak tylko być artystą, najlepiej jak potrafię. Wierzę, że to, czego nie da się wyrazić poprzez dzieło, może przejść w posiadanie innego poprzez formy. Moja radość i impuls twórczy nieustannie krążą wokół problemów sensu życia i innych wielkich gór w sferze duchowej”. (Ernst Barlach)
W 1925 roku Ernst Barlach został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1933 roku został mianowany kawalerem klasy pokoju orderu „Pour le Mérite”. W 1937 roku narodowi socjaliści usunęli jego dzieła z publicznych kolekcji i przestrzeni, nazywając je „sztuką zdegenerowaną”. 24 października 1938 roku Ernst Barlach zmarł w Rostocku.
Obecnie dzieła Ernsta Barlacha stanowią integralną część wiodących muzeów i kolekcji, a jeśli są dostępne, osiągają rekordowe ceny na aukcjach.
„Śpiewający człowiek” stał się najbardziej znaną rzeźbą Ernsta Barlacha, ikoną modernizmu. Zdobi ilustrowane książki i plakaty na całym świecie, a oryginalna edycja jest stałym elementem kolekcji największych muzeów świata, w tym Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA) w Nowym Jorku.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.