Rzeźba "Sfinks ze złotym hełmem - miniatura", brąz częściowo pozłacany
Rzeźba "Sfinks ze złotym hełmem - miniatura", brąz częściowo pozłacany
Szybkie informacje
limitowany, 1 999 egzemplarzy | numerowany | sygnowany | brąz + granit | cyzelowany | polerowany | patynowany | częściowo pozłacany | rozmiar 12 x 11 x 7 cm (wys./szer./gł.) | waga 1 kg
Szczegółowy opis
Rzeźba "Sfinks ze złotym hełmem - miniatura", brąz częściowo pozłacany
Ernst Fuchs (1930-2015), urodzony w Wiedniu, był jednym ze współzałożycieli wiedeńskiej szkoły realizmu fantastycznego. Jego twórczość wywarła kluczowy wpływ na rozumienie sztuki XX wieku.
To, czy sfinks jest kobietą czy mężczyzną, zależy od różnych kultur. Egipski sfinks jest przedstawiany jako mężczyzna z ludzką głową i ciałem lwa. Był symbolem władzy i postacią opiekuńczą, która strzegła drogi do świątyń. Najsłynniejsza z takich rzeźb sfinksa jest również jedną z najstarszych: głowa przedstawia faraona Khafre (2540-2515 pne).
Jednak wraz z Grekami sfinks stał się postacią kobiecą. To od sztuki symbolizmu zależało przywrócenie tej postaci do życia. Zmieniła ją w postać tajemniczego Erosa.
Ernst Fuchs podąża za tą tradycją ze swoim "Sfinksem ze złotym hełmem". Jednocześnie nadaje swojemu motywowi, tu jak i w wielu innych pracach czerpiących nie tylko z mitologicznych, ale i mitycznych źródeł, wyraźnie fantastyczne cechy. Sfinks Fuchsa oznacza zatem świat i tajemnicę życia par excellence.
Szlachetna rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie rzeźbiona, polerowana i patynowana. Z pozłacanym hełmem. Zamontowana na cokole z czarnego granitu. Limitowana do 1 999 numerowanych i podpisanych egzemplarzy. Wymiary 12 x 11 x 7 cm (wys./szer./gł.). Waga 1 kg.
O Ernst Fuchs
1930–2015
Ernst Fuchs, urodzony w Wiedniu w 1930 roku, już w latach 1946–1947, jeszcze podczas studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, prezentował swoje prace publiczności wraz z innymi młodymi artystami. Był jednym ze współzałożycieli wiedeńskiej szkoły realizmu fantastycznego.
Ten nurt artystyczny powstał w Wiedniu około 1945 roku i celowo odgraniczał się od sztuki abstrakcyjnej. W swoich dziełach artyści nawiązywali do francuskiego surrealizmu, doświadczeń Nowej Obiektywności i malarstwa metafizycznego, a także do elementów fantastycznych w przedwojennej sztuce wiedeńskiej. Twórczość Ernsta Fuchsa wywarła decydujący wpływ na nasze rozumienie sztuki XX wieku.
Motywy te to złożone alegorie przedstawiające ludzkie cierpienia na pograniczu życia i śmierci. Dominują tu przedstawienia biblijne i mitologiczne. Motywy ze Starego i Nowego Testamentu są celowo enigmatyczne i wizjonerskie w swojej ekspresji. Zagadki te mają przynieść wiedzę i rozwiązanie zarówno widzowi, jak i samemu artyście.
Jego zaangażowanie w różnorodne tradycje artystyczne doprowadziło go do historyzmu. Mieszał style, niekiedy w sposób polemiczny. W swojej pierwszej książce „Architectura Caelestis: Obrazy ukrytej doskonałości stylów”, opublikowanej po raz pierwszy w 1964 roku, przedstawił swoją koncepcję artystyczną.
Pełne wyobraźni obrazowe wynalazki, często zniekształcone przez elementy surrealistyczne, przywołują coś mistycznego, a często także erotycznego. Cała twórczość Fuchsa jest nieustannie przesiąknięta motywami biblijnymi. Wszystkie one osiągają kulminację w wyjątkowej książce – Biblii Ernsta Fuchsa.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.