Obraz "Portret Schillera" (1808-1809), oprawiony w ramę
Obraz "Portret Schillera" (1808-1809), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowana, 990 egzemplarzy | numerowana | reprodukcja, wydruk Dietz Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 55 x 49 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Portret Schillera" (1808-1809), oprawiony w ramę
Portret ten jest jednym z najbardziej znanych dzieł Schillera i znajduje się w słynnym miejscu w Muzeum Goethego we Frankfurcie w Niemczech, gdzie do dziś kształtuje nasze postrzeganie wielkiego poety Wallensteina. Został on jednak namalowany wiele lat po śmierci Schillera. Kügelgen (1772-1820), przyjaciel Caspara Davida Friedricha i jeden z najważniejszych malarzy portretowych swoich czasów, złożył hołd dwóm wielkim poetom epoki w latach 1808-1809, portretując nie tylko Goethego, ale także Schillera, który zmarł już w 1805 roku.
Dietz Gicleé na wysokiej jakości płótnie artysty, limitowana edycja 990 egzemplarzy. Rozciągnięty na drewnianej ramie blejtramu. Numerowany na odwrocie. W wysokiej jakości ramie z litego drewna. Rozmiar 55 x 49 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Ruch intelektualny, który rozprzestrzenił się z literatury i filozofii na sztuki wizualne, powstał około 1800 roku, ale nie zdołał stworzyć własnego stylu w sztukach wizualnych.
Sztuka romantyzmu była zdeterminowana przez treść świadomości życia i wywołanych przez nią doznań. Wewnętrzne uczucia i emocje, marzenia i fantazje, świat i natura, siła mitu i dążenie do nieskończoności stały się głównymi tematami. Właściwym królestwem romantyzmu jest malarstwo i rysunek. Na pierwszy plan wysunął się krajobraz, który przedstawiał relacje między ludźmi a naturą, odzwierciedlając jednocześnie stany emocjonalne. Wraz z nowo odkrytym uznaniem dla natury, nastąpiło odnowienie postaw religijnych i powrót do przeszłości, tradycji, historii, starych legend i baśni, a także do sztuki starych mistrzów i epok. Szczególnie w przypadku Niemiec była to sztuka silnie zorientowana narodowo.
Główni przedstawiciele w Niemczech to C.D. Friedrich, P.O. Runge, J.A. Koch, M. v. Schwind i grupa artystów nazareńskich. Francuska gałąź romantyzmu, która podążała za innymi tendencjami niż jej niemiecki odpowiednik, jest najlepiej zilustrowana przez sztukę Delacroix.
Romantyzm trwał do około 1830 roku.