Obraz "Kąpiące się kobiety" (ok. 1920), oprawiony w ramę
Obraz "Kąpiące się kobiety" (ok. 1920), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 499 egzemplarzy | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 72 x 76 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Kąpiące się kobiety" (ok. 1920), oprawiony w ramę
Franz von Stuck (1863-1928) został pasowany na rycerza w 1906 roku i odtąd znany był jako Franz Ritter von Stuck. Był zaliczany do "monachijskich książąt malarzy", podobnie jak Lehnbach i Kaulbach. Jego uczniami w Akademii Monachijskiej byli między innymi Wassily Kandinsky i Paul Klee. Prace Stucka z ich często lubieżnie erotycznymi motywami były czasami uważane za prowokacyjne w statecznej Kaiserreich. Jednak grupa dziewcząt z letniego kurortu jest stosunkowo powściągliwa - i jako nowoczesna wersja starego motywu historyczno-artystycznego sięga daleko w przeszłość.
Oryginalny olej na tekturze, 50 x 53,3 cm. Własność prywatna.
Doskonała reprodukcja w Fine Art Giclée bezpośrednio na płótnie artysty, zamontowana na blejtramie. Limitowana edycja 499 egzemplarzy, numerowana na odwrocie i z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną ramę z prawdziwego drewna. Rozmiar 72 x 76 cm (wys./szer.). Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
Wariant ramy: oprawione
Wunderschönes Motiv, qualitativ hochwertige Ausführung
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Przedstawienie typowych scen z życia codziennego w malarstwie, z rozróżnieniem na gatunki wiejskie, mieszczańskie i dworskie.
Gatunek ten osiągnął swój szczyt i ogromną popularność w holenderskim malarstwie XVII wieku. W XVIII wieku, zwłaszcza we Francji, dominowało malarstwo dworskie i szarmanckie, podczas gdy w Niemczech rozwinął się bardziej mieszczański charakter.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Termin "secesja" lub niemieckie określenie "Jugendstil" (dosłownie: "styl młodzieżowy") odnosi się do epoki artystycznej trwającej w latach 1890–1910. Nazwa pochodzi od monachijskiego magazynu "Jugend" (Młodzież), założonego w 1896 roku. Była to niemiecka odpowiednik Art Nouveau (Francja), znanego na całym świecie jako Modern Style (Anglia) lub Secession (Austria).
Secesja rozprzestrzeniła się w całej Europie, dając początek niezliczonym dziełom, od malarstwa i sztuki użytkowej po architekturę. Jednym z wymogów secesji było artystyczne projektowanie przedmiotów codziennego użytku, mające na celu połączenie piękna z praktycznością. Pożądanej jedności umiejętności artystycznych można było osiągnąć jedynie poprzez indywidualnie inspirowane projekty, co sprawiło, że secesja stała się prekursorem modernizmu. Cechą charakterystyczną secesji jest liniowa, często asymetryczna ornamentyka. Wzory czerpane są przede wszystkim z natury i flory.
Główne ośrodki secesji powstały w Monachium, Darmstadt, Brukseli, Paryżu i Nancy (sztuka szklarska Emile'a Gallé). Architektura wiedeńska tego okresu została ukształtowana przez Otto Wagnera i J. Hoffmanna. Gustav Klimt stworzył obrazy, które nadały zmysłowy kształt duchowi secesji.
> Przedmioty w stylu secesyjnym