Obraz "Ofelia" (ok. 1900 r.), wersja w czarno-złotej ramie

Friedrich Heyser (1857-1921) nie był wcześniej uważany za jednego z najbardziej znanych artystów niemieckiej secesji i symbolizmu. Zmieniło się to w październiku 2025 r., kiedy Taylor Swift odtworzyła scenę z jego obrazu Ofelia jako "żywy obraz" w swoim teledysku "The Fate of Ophelia". Dzięki darowiźnie F. W. Neessa, Muzeum w Wiesbaden jest właścicielem tego imponującego przedstawienia Ofelii unoszącej się na wodzie autorstwa Friedricha Heysera. Motyw jest inspirowany Hamletem Williama Szekspira.
Oryginał: ok. 1900 r., olej na płótnie, 90,5 x 181,5 cm, Muzeum Wiesbaden.

Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 980 egzemplarzy, numerowana, z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną, czarno-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar ok. 36 x 66 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.

Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]

O Friedrich Heyser

1857-1921

Friedrich Heyser nie był wcześniej uważany za jednego z najbardziej znanych artystów niemieckiej secesji i symbolizmu. Zmieniło się to w październiku 2025 r., kiedy Taylor Swift odtworzyła scenę z jego obrazu Ofelia jako „żywy obraz” w swoim teledysku „The Fate of Ophelia”.

W latach 1880-1883 Heyser studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie pod kierunkiem Leona Pohle i Paula Mohna. Następnie w latach 1883-1885 studiował pod kierunkiem Ferdinanda Kellera w Karlsruhe. W 1890 roku Heyser podjął krótkie studia w Académie Julian w Paryżu. Był także członkiem profesjonalnego stowarzyszenia Allgemeine Deutsche Kunstgenossenschaft, a także grupy artystów Grün-Weiß, która została założona w Dreźnie około 1910 roku.

Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.

> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi

Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".

Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.

Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.

Termin "secesja" lub niemieckie określenie "Jugendstil" (dosłownie: "styl młodzieżowy") odnosi się do epoki artystycznej trwającej w latach 1890–1910. Nazwa pochodzi od monachijskiego magazynu "Jugend" (Młodzież), założonego w 1896 roku. Była to niemiecka odpowiednik Art Nouveau (Francja), znanego na całym świecie jako Modern Style (Anglia) lub Secession (Austria).

Secesja rozprzestrzeniła się w całej Europie, dając początek niezliczonym dziełom, od malarstwa i sztuki użytkowej po architekturę. Jednym z wymogów secesji było artystyczne projektowanie przedmiotów codziennego użytku, mające na celu połączenie piękna z praktycznością. Pożądanej jedności umiejętności artystycznych można było osiągnąć jedynie poprzez indywidualnie inspirowane projekty, co sprawiło, że secesja stała się prekursorem modernizmu. Cechą charakterystyczną secesji jest liniowa, często asymetryczna ornamentyka. Wzory czerpane są przede wszystkim z natury i flory.

Główne ośrodki secesji powstały w Monachium, Darmstadt, Brukseli, Paryżu i Nancy (sztuka szklarska Emile'a Gallé). Architektura wiedeńska tego okresu została ukształtowana przez Otto Wagnera i J. Hoffmanna. Gustav Klimt stworzył obrazy, które nadały zmysłowy kształt duchowi secesji.

> Przedmioty w stylu secesyjnym