Obraz "Widok na góry" (1934), oprawiony w ramę
Obraz "Widok na góry" (1934), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowana, 1000 egzemplarzy | reprodukcja na papierze czerpanym | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar ok. 61,5 x 69,5 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Widok na góry" (1934), oprawiony w ramę
Oryginał: Olej na płótnie, Städtische Galerie im Lenbachhaus i Kunstbau, Monachium.
5-kolorowa reprodukcja w procesie modulacji częstotliwości na 260g papierze czerpanym Rives. Limitowana edycja 1000 egzemplarzy. Oprawiony w srebrną ramę z litego drewna z passe-partout, przeszklony. Wymiary ok. 61,5 x 69,5 cm (wys./szer.). © VG Bild-Kunst, Bonn 2017.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Gabriele Münter
1877-1962
Gabriele Münter była malarką ekspresjonistyczną i członkinią Stowarzyszenia Nowych Artystów Monachijskich, ale nie należała do ruchu Blaue Reiter.
Gabriele Münter stała się znana jako towarzyszka Wassily'ego Kandinsky'ego. Przez okres wojny i powojennego okresu zachowała znaczną część jego dzieł, a później zaprezentowała je publiczności wraz z obrazami przyjaciół artystów z Blaue Reiter oraz własnymi pracami.
Kiedy Gabriele Münter kupiła w 1909 roku dom w Murnau, w którym mieszkała latem wraz ze swoim partnerem Kandinskim, ta idyllicznie położona posiadłość szybko stała się centrum awangardy. Marc, Macke, Werefkin i Jawlensky byli tu częstymi gośćmi. Wszyscy oni czerpali wiele inspiracji dla swojej twórczości artystycznej z okolic jeziora Staffelsee - historia sztuki lubi określać lata poprzedzające powstanie Blaue Reiter mianem „okresu murnau”.
Wraz z nadejściem pierwszej wojny światowej i rozstaniem z Kandinskim, Münter przeżywała burzliwe lata. W 1931 roku przeniosła się na stałe do Murnau. Krajobraz u podnóża Alp Bawarskich odgrywa ważną rolę w jej twórczości z tego okresu, podobnie jak na początku wieku. Kiedy Münter zmarła w Murnau w 1962 roku, od dawna była uważana, obok Pauli Modersohn-Becker, za najważniejszą malarkę ekspresjonistyczną.
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Łacina: "uczynić podobnym".
W dużej mierze wierna reprodukcja oryginału, na przykład starych rękopisów i kodeksów. (Wydanie faksymilowe).