Obraz "Green IV" (1990)

Jego buntownicza natura wpędziła go nawet w kłopoty na początku studiów: W 1957 roku został wyrzucony z Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie Wschodnim z powodu „niedojrzałości społeczno-politycznej”, ponieważ jego prace były inspirowane jednym z wielkich - Pablo Picasso. "To była ogromna konsternacja. Zawsze uważałem Picassa za wielkiego komunistę. Ale członkowie naszej partii już go tak nie postrzegali. Dla nich był dekadenckim zachodnim malarzem, przestarzałym modelem. Przez Picassa wyrzucili mnie ze szkoły" - powiedział malarz niemieckiej gazecie Spiegel w 2007 roku.

Wkrótce potem Baselitz przeniósł się do Berlina Zachodniego, ale nawet tam kontynuował pracę wbrew wszelkim artystycznym trendom. Zamiast malarstwa abstrakcyjnego skupił się na figuratywnych, czasem dramatycznych przedstawieniach, co doprowadziło do nieporozumień i ignorancji.

Prowokacja osiągnęła swój szczyt w 1963 roku wraz z jego pierwszą indywidualną wystawą, na której zaprezentował pruderyjnemu berlińskiemu społeczeństwu nagich i masturbujących się mężczyzn. Potem nastąpiły konfiskaty, dochodzenia prokuratorskie i mnóstwo negatywnych nagłówków w prasie. Ogólne zamieszanie miało jednak przyjemny efekt uboczny: Z dnia na dzień wszyscy wiedzieli, kim jest Georg Baselitz.

Georg Baselitz, który urodził się w 1938 roku jako Hans-Georg Kern w Deutschbaselitz (obecnie część Kamenz w Saksonii) w Niemczech, jest obecnie uważany za jedną z czołowych postaci na międzynarodowej scenie artystycznej. Jego prace są wystawiane we wszystkich najważniejszych muzeach i kolekcjach na świecie. Artysta został uhonorowany między innymi nagrodą Kaiserring Art Prize miasta Goslar. Baselitz wykładał w Staatliche Akademie der Bildenden Künste Karlsruhe i Hochschule der Künste Berlin, a obecnie mieszka i pracuje w Inning am Ammersee.