Obraz „Krajobraz Teyde” (1971)
Obraz „Krajobraz Teyde” (1971)
Szybkie informacje
edycja limitowana, 150 egzemplarzy | numerowane | sygnowane | druk offsetowy na papierze | oprawione w ramkę | wymiary 53 x 67,5 cm
Szczegółowy opis
Obraz „Krajobraz Teyde” (1971)
Z niemal poetycką powściągliwością rozwija się obraz „Krajobraz Teyde”: odległy krater na Teneryfie nie jest tu odczytywany jako geologiczna topografia, lecz jako nastrojowa atmosfera. Wydruk nie sprowadza motywu fotograficznego do dokumentalnej klarowności, lecz przekształca go w sferyczny rysunek koloru, w którym świetliste odcienie serii żółtej, czerwonej, niebieskiej i czarnej rozciągają się łukowato po powierzchni i otwierają przed widzem niemal medytacyjną przestrzeń – krajobraz, który bardziej się odczuwa niż widzi.
Gerhard Richter, który od końca lat 60. prowadzi własną fotograficzną „encyklopedię” – Atlas – ponownie decyduje się tutaj na przełożenie jedynie wybranego fragmentu – gest ten podnosi fragment do rangi źródła nowego sposobu postrzegania, obrazu, który nie przedstawia, lecz wywołuje rezonans. Praca ta stanowi przykład cichej zmagania Richtera z medium fotografii oraz pytania o to, w jaki sposób źródło fotograficzne może zrezygnować ze swojej gatunkowej tożsamości, aby wkroczyć w autonomiczną sferę malarstwa. W ten sposób druk offsetowy staje się nie tylko reprodukcją, ale poetycką refleksją – darem dla widza, pozwalającym mu dostrzec bezkres ciszy, która spełnia się wyłącznie w świadomości.
Kolorowy druk offsetowy, 1971 r. Nakład: 150 egzemplarzy oznaczonych cyframi arabskimi (oferowany tutaj) oraz 20 egzemplarzy ponumerowanych cyframi rzymskimi, sygnowanych. Na podstawie fotografii krateru Teyde na Teneryfie. Katalog dzieł Butina nr 41. Wymiary motywu: 45,2 x 57,5 cm. Wymiary arkusza: 45,4 x 59,9 cm. Wymiary w ramie: 53 x 67,5 cm, jak na zdjęciu.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Gerhard Richter
„Nie mam żadnych zamiarów, nie kieruję się żadnym systemem, nie podążam w żadnym kierunku, nie mam programu, stylu ani celów”. Takimi słowami opisuje siebie jeden z najbardziej utytułowanych i wszechstronnych artystów naszych czasów – Gerhard Richter.
Urodzony w 1932 roku w Dreźnie, Richter opuścił swoje rodzinne miasto jeszcze przed budową muru berlińskiego i wyjechał na Zachód, aby kontynuować studia w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Młody artysta wzbudził sensację swoimi fotorealistycznymi obrazami przedstawiającymi motywy zaczerpnięte bezpośrednio z rodzinnego albumu. W czasach i środowisku, w którym dominowała przede wszystkim eksperymentalna sztuka abstrakcyjna, obrazy Richtera wywołały furorę.
Cechą charakterystyczną Richtera wydaje się być poszukiwanie nowych form wyrazu zawsze wtedy, gdy jedna z metod, którą zgłębiał, odniosła sukces na rynku sztuki. Po malarstwie figuratywnym w odcieniach szarości pojawiły się monochromatyczne obrazy w szarościach oraz kolorowe „malowidła”, które sprawiały, że motyw obrazu stawał się nie do rozpoznania. W połowie lat 70. zaczął zajmować się abstrakcją, odnosząc nie mniejszy sukces niż w przypadku swoich poprzednich prac.
Wszechstronność charakteryzuje całą twórczość Gerharda Richtera. Nie jest on „tylko” malarzem, ale także rzeźbiarzem i fotografem, rysuje, maluje akwarelami, tworzy performance i instalacje. Jego fotografie i grafiki są obecnie równie pożądane jak jego malarstwo, co wiąże się z wysokimi cenami. Jego obrazy zajmują przestrzeń i powstają przy pełnym zaangażowaniu fizycznym.
Jego sława i wysokie ceny są czasami niepokojące dla samego artysty, jak szczerze przyznał w wywiadzie dla tygodnika „Die Zeit” w 2015 roku. Nie ma to jednak wpływu na popularność jego dzieł. Richter jest artystą, który pomimo swojego wybitnego statusu pozostał wierny sobie i woli, aby to jego sztuka przemawiała, zamiast samemu się eksponować.
W 2011 roku jego obraz olejny „Kerze” („Świeca”) z 1982 roku osiągnął na aukcji w dużym domu aukcyjnym cenę prawie 12 milionów euro. Obraz ten należy do serii, którą Richter namalował na początku lat 80. w swoim lekko rozmyłym, fotorealistycznym stylu. Jest on uważany za symbol cichego protestu obywateli NRD przeciwko reżimowi socjalistycznemu i stał się jednym z najbardziej znanych motywów Richtera.
Najważniejszym prywatnym kolekcjonerem dzieł Gerharda Richtera jest brytyjski muzyk Eric Clapton, który posiada ponad 50 prac. A to pomimo faktu, że dzieła Richtera są najdroższymi dziełami żyjącego artysty na rynku sztuki. Obraz „Abstraktes Bild” z 1986 roku został sprzedany w domu aukcyjnym Sotheby’s za 41 milionów euro. Nawet grafiki Richtera są już częściowo sprzedawane za sześciocyfrowe kwoty.
W 1997 roku Gerhard Richter otrzymał Praemium Imperiale, „Nobla” w dziedzinie sztuki, a w 2002 roku, jako szczególne wyróżnienie, kompleksową retrospektywę w nowojorskim Museum of Modern Art. Była to największa retrospektywa poświęcona żyjącemu artyście, obejmująca 188 dzieł.
Dziedzina sztuk graficznych obejmująca przedstawienia artystyczne, które są reprodukowane za pomocą różnych technik drukarskich.
Techniki drukarskie obejmują między innymi drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, serigrafię.