Szybkie informacje
brąz | patynowany | wysokość 33 cm
Szczegółowy opis
Głowa efeba "Młodzieniec z filetem zwycięstwa", wersja z brązu
Powołaniem Rzymu było wchłanianie dziedzictwa obcych zaawansowanych cywilizacji i starali się nadać mu własną esencję. Ta głowa efeba z jej równomiernymi cechami, na przykład filetem zwycięstwa zawiązanym na szyi, który być może był kiedyś ozdobiony srebrnymi inkrustacjami, lub pierwotnie pozłacanymi ustami, są tego niemal klasycznym przykładem. Nie jest to epigoniczna kopia greckiego modelu, ale raczej artefakt okresu, który świadomie czcił ścisłą attycką harmonię.
Oryginał: Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek, Monachium. Rzym, około narodzin Chrystusa, według modelu z IV wieku p.n.e.
Brąz z delikatną patyną, odlany w procesie traconego wosku. Wysokość z cokołem 33 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Sztuka rzymska jest przede wszystkim zdeterminowana przez połączenie rodzimych elementów italskich i greckich hellenistycznych.
W architekturze względy pragmatyczne i polityczne odegrały główną rolę w ekspansji imperium.
W sferze sakralnej wczesne świątynie Rzymu kopiowały styl etrusko-włoski. Znacznie ważniejszą rolę odgrywały rzymskie budynki świeckie, takie jak mosty, porty, akwedukty, mury, bramy itp.
Wraz z przebudową Forum Romanum przez Augusta i przeprojektowaniem Forum Augusta zmieniło się znaczenie starych centrów miast. Stały się one dużymi, zamkniętymi kompleksami przestrzeni zewnętrznej. Symetria osiowa, wyrównana w kierunku świątyni podium, stała się cechą charakterystyczną tego okresu. Za panowania Augusta w „Wiecznym Mieście” budowano świątynie i teatry o coraz bardziej zaokrąglonych i dynamicznych formach, odchodząc od liniowości greckich modeli.
W rzeźbie wczesne rzymskie dzieła były początkowo zdominowane przez kopie i przeprojektowania greckich modeli. Rzymscy rzeźbiarze wnieśli jednak niezależny wkład w dziedzinie portretu, gdzie szczególnie preferowano formę popiersia. W sztuce reliefowej istniała silna skłonność do ornamentacji przy jednoczesnym zachowaniu treści narracyjnych.
W malarstwie charakterystyczną cechą były triumfalne procesje ku czci zwycięskich generałów. Jeśli chodzi o malarstwo ścienne, miasta pogrzebane przez Wezuwiusza - Pompeje, Herkulanum, Stabiae i Oplontis - oferują najobszerniejsze dowody.
Sztuka mozaiki funkcjonowała równolegle z malarstwem i była wykorzystywana głównie do dekoracji podłóg i ścian.
W czasach rzymskich niektóre obszary pomniejszych sztuk przeżywały niezwykły rozkwit. Toreutyka, sztuka wytłaczania metali, produkowała cenne srebrne naczynia. Sztuka dmuchania szkła jest udokumentowana licznymi znakomitymi znaleziskami. Gliptyka (grawerowanie na kamieniach szlachetnych) wytwarzała wspaniałe płaskorzeźby wyrzeźbione z kamieni półszlachetnych, grawerowane klejnoty i kamee przedstawiające oficjalne tematy.
Rozbudowana moneta w czasach rzymskich przyczyniła się do rozpowszechnienia portretów władców na całym terytorium Imperium Rzymskiego.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.