Szybkie informacje
sztuczny marmur + diabaz | rozmiar 20 x 17 x 11 cm | podstawa 7,5 x 18 x 7,5 cm (w/h/d)
Szczegółowy opis
Głowa Meduzy
Oryginał: Glyptothek Monachium. Każdy, kto spojrzał w jej wężową twarz, zamieniał się w kamień. Perseuszowi udało się jednak odciąć jej głowę: zobaczył odbicie Meduzy w błyszczącym zaokrągleniu swojej jasnej tarczy i odciął jej głowę sierpem miecza. Ta imponująca głowa Meduzy pierwotnie należała do posągu Ateny autorstwa starożytnego rzeźbiarza Phidiasa.
Rzymska kopia posągu Ateny autorstwa Phidiasa. Odlew polimerowy, odlewany ręcznie, o wymiarach 20 x 17 x 11 cm z czarną diabazową podstawą 7,5 x 18 x 7,5 cm (w/h/d).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Die Statue ist in natura noch schöner als auf der Abbildung. Die Proportionen sind sehr gelungen, ein Kunstwerk. Wunderschön. Sie kam gut verpackt und schnell bei mir an. Ich bin sehr zufrieden. Klare Kaufempfehlung
Proszek marmurowy jest związany polimerem. Sztuczny marmur charakteryzuje się delikatną białą powierzchnią, która wygląda bardzo podobnie do naturalnego marmuru.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Sztuka rzymska jest przede wszystkim zdeterminowana przez połączenie rodzimych elementów italskich i greckich hellenistycznych.
W architekturze względy pragmatyczne i polityczne odegrały główną rolę w ekspansji imperium.
W sferze sakralnej wczesne świątynie Rzymu kopiowały styl etrusko-włoski. Znacznie ważniejszą rolę odgrywały rzymskie budynki świeckie, takie jak mosty, porty, akwedukty, mury, bramy itp.
Wraz z przebudową Forum Romanum przez Augusta i przeprojektowaniem Forum Augusta zmieniło się znaczenie starych centrów miast. Stały się one dużymi, zamkniętymi kompleksami przestrzeni zewnętrznej. Symetria osiowa, wyrównana w kierunku świątyni podium, stała się cechą charakterystyczną tego okresu. Za panowania Augusta w „Wiecznym Mieście” budowano świątynie i teatry o coraz bardziej zaokrąglonych i dynamicznych formach, odchodząc od liniowości greckich modeli.
W rzeźbie wczesne rzymskie dzieła były początkowo zdominowane przez kopie i przeprojektowania greckich modeli. Rzymscy rzeźbiarze wnieśli jednak niezależny wkład w dziedzinie portretu, gdzie szczególnie preferowano formę popiersia. W sztuce reliefowej istniała silna skłonność do ornamentacji przy jednoczesnym zachowaniu treści narracyjnych.
W malarstwie charakterystyczną cechą były triumfalne procesje ku czci zwycięskich generałów. Jeśli chodzi o malarstwo ścienne, miasta pogrzebane przez Wezuwiusza - Pompeje, Herkulanum, Stabiae i Oplontis - oferują najobszerniejsze dowody.
Sztuka mozaiki funkcjonowała równolegle z malarstwem i była wykorzystywana głównie do dekoracji podłóg i ścian.
W czasach rzymskich niektóre obszary pomniejszych sztuk przeżywały niezwykły rozkwit. Toreutyka, sztuka wytłaczania metali, produkowała cenne srebrne naczynia. Sztuka dmuchania szkła jest udokumentowana licznymi znakomitymi znaleziskami. Gliptyka (grawerowanie na kamieniach szlachetnych) wytwarzała wspaniałe płaskorzeźby wyrzeźbione z kamieni półszlachetnych, grawerowane klejnoty i kamee przedstawiające oficjalne tematy.
Rozbudowana moneta w czasach rzymskich przyczyniła się do rozpowszechnienia portretów władców na całym terytorium Imperium Rzymskiego.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.