Obraz "Roses dans une coupe - Róże w misie" (1882), oprawiony w ramę
Obraz "Roses dans une coupe - Róże w misie" (1882), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowany, 980 egzemplarzy | numerowany certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar ok. 54 x 68 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Roses dans une coupe - Róże w misie" (1882), oprawiony w ramę
Oryginał: 1882, olej na płótnie. Musée d'Orsay, Paryż.
Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 980 egzemplarzy. Z numerowanym certyfikatem limitacji na odwrocie. Oprawiony w złotą ramę z litego drewna. Rozmiar ok. 54 x 68 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Henri Fantin-Latour
1836–1904
Kiedy narodził się modernizm, Henri Fantin-Latour mieszkał w samym jego epicentrum – w Paryżu. Przyjaźnił się z wieloma pisarzami i malarzami, którzy mieli zrewolucjonizować sztukę. Jednak mimo że utrzymywał regularne kontakty z impresjonistami, takimi jak Manet, Degas i Whistler, pozostał wierny swojemu stylowi malarskiemu, wykształconemu pod wpływem Gustave’a Courbeta i opartemu na realizmie.
Zyskał sławę dzięki swoim martwym naturom, które malował z niemal fotograficzną precyzją. Martwe natury te cieszyły się również dużym uznaniem wśród jego kolegów malarzy, którzy kierowali się zupełnie innymi ideami i podejściami. Ponadto istnieje seria portretów grupowych, na których przedstawił swoje znamienite grono przyjaciół – przede wszystkim „Hołd dla Delacroixa” z 1865 roku (na którym zmarły już malarz jest otoczony m.in. przez Whistlera, Maneta, Baudelaire’a i samego Fantin-Latoura) oraz „Pracownia w Les Batignolles” z 1870 roku, przedstawiająca Maneta i jego towarzyszy (w tym Zolę, Moneta i Renoira).
Duży wpływ miały również jego litografie, inspirowane muzyką tamtych czasów. We współczesnej historii sztuki uznaje się je za pomost między realizmem a późniejszym symbolizmem.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
XIX-wieczny nurt w malarstwie wywodzący się z Francji. Gustave Courbet był uważany za inicjatora ruchu realistycznego.
W Niemczech, między innymi Wilhelm Leibl i Hans Thoma, byli bardzo entuzjastycznie nastawieni do tego stylu, który traktował rzeczywistość w realistyczny sposób. W XX wieku powracały tendencje realistyczne, takie jak Nouveau Réalisme, z artystami takimi jak Arman i Jean Tinguely oraz ruch New Objectivity. W latach 60. pojawiły się nowe formy realizmu.
Amerykański realizm został założony przez grupę ośmiu malarzy ze szkoły Ashcan. Później dołączył do nich Edward Hopper, który zasłynął ze swoich typowo amerykańskich motywów, przedstawiających ludzi w sceneriach architektonicznych lub krajobrazowych w statycznych, pozbawionych akcji sytuacjach.